Tytuł wrocławskiej wystawy jest bezpośrednim nawiązaniem do dwóch popularnych skrótów klawiszowych stosowanych w większości programów komputerowych: Ctrl C, Ctrl V (kopiuj, wklej). Prosty gest ręki pozwala w nieskomplikowany sposób skopiować i powtórzyć wybraną informację cyfrową nieskończoną ilość razy. Co w takim razie jest oryginalne, pierwowzór czy kopia? Jaki rodzaj związku łączy przedmiot skopiowany z pierwowzorem?
Na wystawie zostaną zaprezentowane trzy grupy obiektów ceramicznych: Triplex System, Formy Nieużyteczne oraz SVC / HVC. Każda z nich odnosi się do kwestii powtarzalności (kształtu, idei lub gestu). Rytm, powtórzenia, nawiązują do maszynowej reprodukcji. Tytuły poszczególnych prac kojarzą się z technicznym zapisem pewnego procesu czy receptury.
Jednocześnie miękkie, organiczne kształty sugerują dopasowanie do ciała człowieka, przez co oddziaływają one na zmysły, w szczególności na wzrok i dotyk. Autor chciałby aby prace były traktowane jak abstrakcyjne przedmioty użytkowe, które nie dystansują się od odbiorcy a otwierają się, pozwalają na dotyk – jak bliskiej osoby. Zestawienie cielesności z mechaniczną powtarzalnością zbliżają te prace z szeroko rozumianym pojęciem użyteczności, kojarzącej się z cywilizacją, kulturą materialną. Użyteczność lub jej brak są dla mnie punktem wyjścia do estetycznej analizy formy.
Już przez samo zaprzeczenie użyteczności, podejmowana jest pewna gra rozgrywająca się pomiędzy artystą a odbiorcą. W popularnym rozumieniu, użytecznym jest przedmiot, który można w jakiś sposób wykorzystać dla jakiegokolwiek celu. Użyteczność wiąże się z konkretną czynnością, która określa jej funkcję. Przedmiot użyteczny – przy jednej czynności, staje się bezużyteczny przy innej. Często określając przedmiot mówimy, że albo jest użyteczny albo bezużyteczny, co też jest jego podstawową cechą wartościującą. Decyzja patrzeć czy używać należy również do odbiorcy.
wernisaż: 14 czerwca o godz. 18.
BWA Wrocław – Galerie Sztuki Współczesnej
Galeria Szkła i Ceramiki
pl. Kościuszki 9/10
