Alina Ślesińska to wielka nieobecna polskiej historii sztuki współczesnej. Porównywana z inną słynną Aliną Szapocznikow, podobnie jak ona debiutowała w latach 50-tych, w okresie socrealizmu, podobnie zainteresowana była rzeźbą figuratywną inspirowaną twórczością Henry’ego Moore’a. Jednak twórczość Aliny Ślesińskiej to obecnie zaledwie wzmianka w monografiach rzeźby współczesnej i słownikach sztuki.
Wystawa monograficzna artystki stawia, zatem bardziej ogólne pytanie o miejsce kobiet w kanonie polskiej sztuki współczesnej oraz o samą rolę artystki, która na przełomie lat 50 i 60. odniosła spektakularny sukces na Zachodzie; najpierw jako zwiastun przemian i poetyk nowoczesności przyswojonych za żelazną kurtyną, a od początku lat 60. jako autorka eksperymentalnych propozycji dla architektury, znoszących granice między obiema dyscyplinami. Była jedyną rzeźbiarką, która w tym okresie tak śmiało ingerowała w dziedzinę architektury.
Od establishmetu, głośnej kariery medialnej przez tejemnice i mistyfikacje do wątku szaleństwa – pierwsze kompletne kalendarium artystki zapomnianej.
kurator Ewa Toniak
8 grudnia w sali kinowej Zachęty odbędzie się sesja naukowa Kobiety i sztuka okolo 1960.
Wystawa czynna od 8.12.2007 do 24.02.2008
