29 grudnia o godzinie 19 w teatrze Współczesnym w Warszawie odbędzie się premiera dramatu Yukio Mishimy zatytułowanego Szafa. Z ośmiu napisanych przez Yukio Mishimę małych utworów dramatycznych zaprezentowane będą trzy, składające się na mieniącą się pożądaniem opowieść o niewygasłych uczuciach i niekończącym się głodzie miłości. Ktoś przychodzi, ktoś odchodzi, ktoś wraca.
Trzy osoby, trzy serca, trzy kosmosy. We wszystkich tych jednoaktówkach przewija się motyw lęku przed końcem miłości, który stanowi siłę napędową działań bohaterów. Potrzeba bycia kochanym powoduje, że zadawanie bólu innym i sobie staje się sensem istnienia. Drapieżne egzekwowanie uczuć okazuje się w pewnym momencie jedyną bliskością na jaką stać bohaterów. I tak sobie żyją, zachłannie próbując przeniknąć istotę miłości.
Yukio Mishima (1925 – 1970) pisarz, dramaturg, eseista – to jedna z najciekawszych postaci japońskiej kultury XX wieku. Urodził się w rodzinie wysokiego urzędnika państwowego. Ukończył wydział prawa Cesarskiego Uniwersytetu Tokijskiego. Hiroaka Kimitake, bo tak brzmi jego prawdziwe nazwisko, podjął pracę w Ministerstwie Finansów, ale już po roku z niej zrezygnował, żeby całkowicie poświęcić się pisarstwu. Debiutował w roku 1941 jako nowelista. Pierwszy tom opowiadań opublikował w 1944 roku pod pseudonimem Yukio Mishima, Ogromny sukces, prawdziwy rozgłos przyniosła mu już pierwsza powieść Wyznania maski, historia chłopca, odkrywającego w sobie skłonności homoseksualne. Kolejne powieści cieszyły się nie mniejszym zainteresowaniem i były tłumaczone na języki obce. Oprócz powieści, opowiadań, wierszy i esejów pisał również utwory dramatyczne. Pod wpływem literatury europejskiej powstały sztuki Madame de Sade i Mój przyjaciel Hitler. A uwielbienie klasycznego teatru japońskiego połączone z fascynacją kulturą Zachodu sprawiło, że w latach 1952-1962 stworzył miedzy innymi cykl jednoaktówek, który uważa się za współczesne adaptacje sztuk klasycznego teatru nō. (Trzy z nich: Jesteś piękna, Wachlarz i Adamaszkowy bębenek w przekładzie Anny Gostyńskiej i reżyserii Tadeusza Łomnickiego miały prapremierę polską w naszym teatrze na Scenie na Czackiego w roku 1965.)
Przed śmiercią Yukio Mishima (popełnił rytualne samobójstwo – seppuku). Zdążył ukończyć swoje największe dzieło, pisaną przez siedem lat tetralogię Hōjō no Umi (Płodne morze).
