Kolekcja Krzysztofa Musiała, prezentowana w Muzeum Narodowym w Krakowie, jest jednym z ciekawszych zbiorów sztuki polskiej znajdujących się w rękach prywatnych. Ten bogaty, zróżnicowany wybór malarstwa, grafiki i rzeźby odzwierciedla osobistą wizję historii sztuki polskiej tworzonej od połowy XIX wieku do czasów współczesnych, postrzeganej przez pryzmat artystycznych upodobań kolekcjonera.
Jarosław Modzelewski, Weranda, 1997
Krakowska odsłona wystawy – prezentowanej już we Wrocławiu, Szczecinie i Warszawie – jest tym bardziej interesująca, że Muzeum eksponowało już wcześniej inne znane prywatne kolekcje, m.in. Wojciecha i Ewy Fibaków oraz Toma Podla, co stwarza możliwość dokonywania interesujących porównań.
Pokazywana na wystawie część kolekcji Krzysztofa Musiała obejmuje ponad 200 prac najwybitniejszych polskich artystów tworzących w kraju i za granicą. Są tu dzieła twórców z połowy XIX wieku, takich jak Henryk Siemiradzki czy Wojciech Gereson, wybitnych przedstawicieli sztuki Młodej Polski: Olgi Boznańskiej, Władysława Podkowińskiego, Józefa Pankiewicza czy Wojciecha Weissa, twórców działających w okresie międzywojennym: Eugeniusza Zaka, Meli Muter, Tadeusza Makowskiego i Romana Kramsztyka.
Warto podkreślić fakt, że w krakowskiej odsłonie wystawy główny nacisk został położony na sztukę powojenną, która jest reprezentowana najpełniej. Eksponowane są niemal wszystkie tendencje artystyczne tego czasu: abstrakcja geometryczna Henryka Stażewskiego i Stefana Gierowskiego, powojenne dokonania kolorystów: Artura Nachta-Samborskiego, Józefa Czapskiego, Piotra Potworowskiego i Tadeusza Dominika, a z młodszej generacji – fotorealizm Zbysława Maciejewskiego i Łukasza Korolkiewicza oraz abstrakcja organiczna, w której dominują artyści z Grupy Krakowskiej, m.in. Teresa Rudowicz, Tadeusz Brzozowski czy Jan Tarasin. Wymienić należy również obecne na wystawie dzieła wielkich indywidualności polskiej sztuki: Andrzeja Wróblewskiego, Jana Lebensteina czy Jerzego Nowosielskiego.
Kolekcja zwiera też bogaty wybór ciekawych prac odnoszących się krytycznie do polskiej komunistycznej rzeczywistości, m.in. artystów z warszawskiej „Gruppy” czy krakowskiego ugrupowania „Wprost”.
Na wystawie nie zabrakło prac wybitnych rzeźbiarzy: Bolesława Biegasa, Henryka Kuny czy Ksawerego Dunikowskiego, a także najwybitniejszego współczesnego rzeźbiarza Mirosława Bałki oraz znakomitych rzeźbiarek takich, jak: Barbara Falender, Katarzyna Kobro i Alina Szapocznikow.
Krakowska prezentacja została ponadto wzbogacona o zbiór prac na papierze, m.in.: Witolda Wojtkiewicza, Andrzeja Wróblewskiego, Jana Lebensteina, Jonasza Sterna i Władysława Strzemińskiego. Wystawie towarzyszy atrakcyjny katalog, zawierający obszerny wybór prac oraz interesujące eseje.
Fot. Andrzej Wróblewski, Waga dziecieca
Wernisaż: 27 marca 2008, godz. 18.00
Czas trwania wystawy: 28 marca – 4 maja 2008 roku
Muzeum Narodowe w Krakowie – Gmach Główny, al. 3 Maja 1
