Od 7 kwietnia do 15 czerwca w Archiwum Cricoteki w Krakowie można oglądać wystawę Idea Muzeum Teatru Cricot 2. Ławki. Ławki to przedmiot niezastąpiony i jednocześnie charakterystyczny w Teatrze Tadeusza Kantora.
Swoją największą rolę bez wątpienia odegrały w spektaklu Umarła klasa. Ławka nie jest jedynie szkolną ławką, staje się natomiast maszyną wspomnień, maszyną umożliwiającą wędrówkę po zakamarkach pamięci. W ławkach zasiadają staruszkowie, wracając do przeszłości do lat młodzieńczych. Głównym aktorem w spektaklu jest zatem ławka. Tadeusz Kantor pisał: w tych ławkach odbywa się proces, który poprzez wszystkie głupie kawały, przez ekshibicjonizm, przez erotyzm, przez obsceniczne sceny, tragiczne sceny, przez całe piekło pragnienia zaanektowania czasu przeszłego — mogą zaistnieć. Ławki odgrywają tutaj zasadniczą rolę. One są realnością.
Ten swoisty przedmiot wraca w spektaklu Nigdy tu już nie powrócę (1988).
Wspomnienie z czasu ławki szkolnej dało początek rzeźbie Chłopiec w ławce, przenosząc postać sceniczną do sfery sztuki.
Spektakl Umarła klasa wpisał się do historii teatru światowego jako przełomowe dzieło. Natomiast rzeźba Ławka z Umarłej klasy stała się emblematem – najbardziej znaną ikoną sztuki Tadeusza Kantora.
Wystawie towarzyszy projekcja zapisów filmowych spektaklu Umarła klasa.
Archiwum Cricoteki w Krakowie
ul. Kanonicza 5
