26 i 27 kwietnia 2008r., w Centralnym Basenie Artystycznym w Warszawie odbędzie się premiera spektaklu Homo Polonicus w reżyserii Janusza Opryńskiego i Witolda Mazurkiewicza. Ojcem chrzestnym spektaklu jest Adam Michnik, który podsunął Teatrowi Provissorium i Kompani Teatr nieznaną szerszej publiczności książkę Homo Polonicus.
Homo Polonicus Krystiana Piwowarskiego to książka okrutna, już tytuł świadczy o tym, że autor „polskość” pojmuje jako zespół cech groźnych, które mogą być niebezpieczne dla świata. Tak jak baliśmy się, że homo sovieticus zagnieździ się w nas i będzie chorą postacią, tak powołanie do życia bohatera o nazwie homo polonicus jest przestrogą nie byle jaką. Kiedy ten tekst trafił do nas, podjęliśmy decyzję, aby go zaadoptować do teatru. Wydaje się być bardzo ważnym głosem w sprawie tak trudnej, wrażliwej, kiedy tematem jesteśmy my sami, czyli Polacy.
Główny bohater choruje na polskość, która jest źródłem jego obłędu. Nienawidzi Innego, boi się go, boi się Niemca Storcha, pogarda Francuzem, boi się Rosjanina, Żyda najchętniej by ukamienował. Jest w tekście Krystiana Piwowarskiego znaczący ślad myślenia Brzozowskiego, bohater to zupiorzały, zeświniały szlachcic żyjący w swoim zdziecinniałym świecie, w świecie brzydoty. Jest w naszym spektaklu nawiązanie także do znanej książki Marii Janion, o znamiennym tytule Do Europy tak, ale z naszymi umarłymi. Będziemy przyglądać się homo polonicusowi, Polakowi, polakowatości, dokonamy sekcji na naszym bohaterze w naszym teatrum anatomicum. Po to, że to jedyna droga do rozbijania fałszywych mitów.
Obsada: Jacek Brzeziński, Witold Mazurkiewicz, Jarosław Tomica, Michał Zgiet, scenografia: Robert Kuśmirowski, opracowanie muzyczne: Jan Bernad, światło i dźwięk: Jan Piotr Szamryk, Janusz Opryński, produkcja i impresariat: Grzegorz Reske.
