Na wystawie, której wernisaż odbędzie się 24 kwietnia, w Domu Artystów Plastyków w Warszawie w Galerii Lufcik, zostaną zaprezentowane prace trzech artystek: Wandy Badowskiej-Twarowskiej, Aliny Dorady-Krawczyk i Anny Wszyndybył. Autorki zainspirował ruch i taniec – jedna z najstarszych sztuk pięknych, towarzyszących człowiekowi od zarania ludzkości.
Wiodącym tematem twórczości Wandy Badowskiej – Twarowskiej jest balet klasyczny. Bohaterkami prac są tancerki w pozach baletowych. Piękne i lekkie postacie, pozbawione piętna ciężkiej pracy, pełne dynamicznego ruchu przekazują widzowi w sugestywnych pozach emocje i nastroje baletowych bohaterów. Kompozycje malarskie nawiązują do znanych, powszechnie lubianych baletów.
Alina Dorada-Krawczyk pracuje ciągle nad nowymi środkami wypowiedzi i ewolucją formy, tak by uwolnić własne pasje i nieprzeciętne pomysły. A. Dorada widzi świat zbyt bogatym i zbyt pięknym, aby zamykać go w raz przypisanej formie. Jej sztuka czym dojrzalsza tym młodsza w wyrazie. Proces twórczy ostatnich lat doprowadził ją do abstrakcji, gdyż ta właśnie odchodzi od bezpośrednich obserwacji, a stwarza możliwość ukazania zewnętrznego jak i wewnętrznego życiodajnego ruchu.
Rzeźby Anny Wszyndybył odzwierciedlają zainteresowania artystki muzyką i tańcem. Najchętniej stosowanym przez nią materiałem jest brąz i kamień. Surowy materiał w rękach artystki zmienia charakter, nabiera lekkości. Rzeźby stają się wiernym zapisem stanów psychologicznych, pokazują siłę myśli ludzkiej, ruch i dynamikę towarzyszącą życiu człowieka. Artystka tworzy rzeźby monumentalne, kameralne, miniaturowe, portretowe oraz płaskorzeźby i medale.
Wystawa Taniec i ruch stanowi podsumowanie wspólnych, a jednocześnie indywidualnych doświadczeń i obserwacji. Każda z artystek w swój niepowtarzalny sposób przedstawia z jednej strony dramatyzm, a z drugiej płynność, delikatność, filigranowość gestu i ruchu tanecznego, jego zmienność i ulotność. W pracach malarskich Wandy Badowskiej – Twarowskiej i Aliny Dorady – Krawczyk oraz w przestrzennych formach Anny Wszyndybył odnajdujemy nie tylko osobiste, przemyślane podejście artystek do tematu, ale również swobodną, radosną zabawę nim. Zostajemy wtajemniczeni w świat tańca i ruchu, który prowadzony w różnych kierunkach staje się grą człowieka z czasem i przestrzenią.
