30 maja rozpocznie się seria akcji na ulicach Warszawy natomiast 3 czerwca zostanie otwarta wystawa Sharon Hayes w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.
Codzienne performanse: 30 maja, godz. 10.00 pod Stadionem X-lecia, główne wejście od strony Ronda Waszyngtona; 31 maja, godz. 12.00 przed wejściem do Metra Centrum; 1 czerwca, godz. 13.00 na miejscu Białego Miasteczka i pod pomnikiem Dmowskiego (Al. Ujazdowskie); 2 czerwca, godz. 14.00 pod wejściem do fabryki FSO na Żeraniu, brama główna k. biurowca; 3 czerwca, godz. 12.00 pod brama Uniwersytetu Warszawskiego, ul. Krakowskie Przedmieście 26/28.
Wykład Sharon Hayes w Muzeum przy ul. Pańskiej 3, w najbliższy piątek 30 maja, o godz. 19.00.
Wystawa Sharon Hayes : otwarcie we wtorek 3 czerwca, o godz.19.00 , Muzeum, przy ul. Pańska 3. Wystawa czynna do 31 lipca.
Sharon Hayes (ur. 1970), amerykańska artystka i aktywistka mieszkająca w Nowym Jorku. Hayes w swoich pracach przywołuje historyczne protesty używając języka i strategii performansu. Materiałem wyjściowym a wręcz badawczym dla jej artystycznego aktywizmu są przemówienia prezydenckie i polityczne, kluczowe protesty i manifestacje, transkrypty pseudo-procesów więźniów Guantanamo, czy pozycje jakie my sami zajmujemy wobec wydarzeń społecznych i politycznych. Performanse artystki odwołują sie do działań ruchu antywojennego, wyrosłego z doświadczeń całych pokoleń nonkonformistów, walk i masowych ruchów na rzecz praw i swobód obywatelskich oraz równouprawnienia, a także do wystąpień na rzecz wolności słowa, które w USA istniały od lat 20. i osiągnęły swa kulminacje w latach 60. Używając różnorodnych mediów rejestracji swoich akcji i performansow – wideo, fotografii, dźwięku – Sharon Hayes odnosi sie do korzeni artystycznych strategii performansu w sztuce i konceptualizmie lat 60. i 70. W jej praktyce kluczowy jest dokument z danego zdarzenia, a użyte strategie krytycznej metodologii artystycznej determinują jego strukturę. Niektóre z jej prac czerpią z wczesnych filmów cinéma vérité (Pasolini, Marker) czy z rekonstrukcji filmowych Petera Watkinsa.
W Warszawie Sharon Hayes kontynuuje serie akcji W niedalekiej przyszłości realizowanych juz w Nowym Jorku (2005) oraz Wiedniu (2006). Hayes wykorzystuje hasła i slogany – cytaty z transparentów i tablic użytych w czasie strajków i manifestacji. Pojawiając sie na wielkomiejskich ulicach ze swoimi transparentami w miejscach niegdysiejszych protestów, Hayes prezentuje przechodniom hasła wyrwane z ich oryginalnego kontekstu historycznego i próbuje je na powrót wprowadzić do obiegu przestrzeni publicznej. Obserwuje spontaniczne reakcje ludzi na slogany poruszające kwestie socjalne, problemy płci, rasy, feminizmu, praw mniejszości seksualnych oraz polityki, często będące cytatami o anachronicznym dziś brzmieniu (Kto sie zgodził na wojnę w Wietnamie?). Artystka odnosi sie w tych działaniach do możliwej przyszłości i hipotetycznej możliwości przejęcia władzy nad ulica w nieodległym czasie, jak również do toczącej sie obecnie debaty na temat roli protestu we współczesnej polityce.
Miejsca akcji i hasła wybrane przez artystkę w Warszawie nie są przypadkowe – to tutaj protestujący w ostatnich latach przyciągali uwagę mediów i społeczeństwa. Opinie publiczna poruszały niedawne strajki górników, pielęgniarek, lekarzy, nauczycieli, uczniów, studentów, mniejszości seksualnych czy środowisk konserwatywnych. Działania Hayes na ulicach stolicy czerpią z tych manifestacji oraz historycznej tradycji masowych protestów robotniczych, studenckich i solidarnościowych w okresie komunizmu. Jednocześnie stanowić bedaprobe zmiany postrzegania i rozumienia historii, jej uaktualniania oraz sposobu "istnienia w historii". Podczas swoich akcji w przestrzeni miejskiej artystka będzie prowadzić dialog z przechodniami. Widzowie zostaną tez przez nią zaproszeni do sporządzenia dokumentacji fotograficznej z poszczególnych protestów, która następnie zostanie pokazana w Muzeum.
