Z końcem czerwca 2008 roku zakończyła się trzecia edycja projektu Niewidzialne miasto. Tym razem ujawnił się on we Wrocławiu, gdzie ponad dziesięć osób, reprezentujących bardzo różne profesje, przez ostatnie trzy miesiące dokumentowało przy pomocy aparatów fotograficznych oddolne, twórcze działania mieszkańców obecne w przestrzeni miejskiej. W efekcie powstało około 600 fotografii, które można oglądać na stronie internetowej: www.niewidzialnemiasto.pl oraz podczas wystawy "Artyści zewnętrzni: OUT OF STH." w Galerii Awangarda (BWA Wrocław, ul. Wita Stwosza 32) od 18.07 do 17.08. 2008 roku. Z okazji trzeciej edycji projektu został również wydany kolejny katalog prezentujący część powstałej w jej ramach dokumentacji fotograficznej.
Pierwsza odsłonę projektu stanowił zbiór około tysiąca zdjęć wykonanych przez pracowników i studentów Instytutu Socjologii UAM w Poznaniu, a przedstawiających różnorodne formy przekształcania przestrzeni tego miasta przez jego mieszkańców. Fotografie prezentowały oryginalnie ozdobione balkony i przydomowe ogródki, amatorską rzeźbę i murale, niekonwencjonalne formy reklamy i politycznej agitacji, spontanicznie powołane do życia place zabaw, miejsca odpoczynku i spotkań, ręcznie wykonane lub przekształcone pojazdy oraz wiele innych przejawów kreatywności, wyobraźni i umiejętności mieszkańców Poznania.
Punktem wyjścia dla projektu „Niewidzialne miasto” były dwa proste spostrzeżenia. Pierwsze z nich to zwrócenie uwagi na to, iż miasto nie jest wytworem architektów, urbanistów i władz miejskich, ale przede wszystkim żyjących w nim jednostek, których codzienne działania, drobne gesty i interwencję w tkankę architektoniczną, najbliższe otoczenie zamieniają czysto fizyczną przestrzeń w miejsce, nasycone znaczeniami, emocjami, pamięcią, osobistymi doświadczeniami. Ta codzienna, oddolna działalność mieszkańców jest bardzo często ignorowana i niezauważana, choć odgrywa ona podstawową rolę w społecznym i kulturowym wytwarzaniu miasta, w nadawaniu mu specyficznego charakteru i kształtowaniu jakości życia w jego obrębie. Organizatorzy postanowili pokazać przejawy tego rodzaju aktywności, ponieważ są one w ich przekonaniu niedoceniane w swoich konsekwencjach, a przez to stają się niewidzialne, chociaż na ich przejawy można natknąć się na każdym kroku.
Drugie spostrzeżenie będące punktem wyjścia dla projektu „Niewidzialne miasto” związane jest z gwałtownymi przemianami, którym podlegają dziś duże polskie miasta, a które można nazwać globalną normalizacją. Istotą tych zmian jest wypieranie, zwłaszcza z centralnych terenów miejskich, wszelkich form nieformalnej, oddolnej aktywności mieszkańców przez silnie sprofesjonalizowane, a poprzez to również wysoce wystandaryzowane przedsięwzięcia o charakterze komercyjnym, administracyjnym i politycznym. Upodobnianie się dużych polskich miast do zachodnich metropolii, które jest rezultatem tych przekształceń, wiąże się więc bardzo często z odbieraniem ich mieszkańcom, kulturowym wykorzenieniem i podporządkowaniem miejskiego życia przede wszystkim celom ekonomicznym.
Dokumentacja fotograficzna składająca się na prezentowaną bazę przedstawia więc nie tylko niewidzialne, ale również ginące miasto. W przekonaniu organizatorów warto je prezentować nie tylko dlatego, że powoli i systematycznie niewidzialne miasto znika, ale również dlatego, że proces ten jest dobrą okazją do dyskusji o tym do kogo miasta należą, komu i czemu powinna służyć ich przestrzeń, kto powinien decydować o sposobach jej zagospodarowywania i wyglądzie.
We wrocławskiej edycji projektu wzięły udział następujące osoby: Krzysztof Bańkowski, Kasia Brzezińska, Marcin Drabek, Magda Grobelna, Andrzej Jóźwik, Justyna Kołodziej, Kasia Kowalska, Alina Łysak, Asia Męczyńska, Magda Nogaj, Aga Pałczak, Joanna Synowiec.
