Do 26 października w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie potrwa wystawa Angeliki Markul – La Clarté Souterraine. Siatki zawieszone pod sufitem, na podłodze drewniana skrzynia z wentylatorem, w której wnętrzu, jarzy się pomarańczowe światło, obok dwa monitory wideo jeden na wysokości oczu, drugi na podłodze to serce instalacji Angeliki Markul La clarté souterraine.
Praca Angeliki Markul mówi w sposób okrutny o śmierci podmiotu, określonego przez parę pragnienie-popęd śmierci i o nadejściu świata bez ułudy, świata przemysłowego, gdzie śmierć nie ma już wymiaru heroicznego, jakby straciła swego interlokutora. Ćmy marzące o świetle, wiedzione pragnieniem zbliżają się do źródła światła zbyt blisko, znajdując tam swój nieuchronny koniec. Uśmiercone, stają się przeszkodą dla promieniowania tego źródła. Mogłaby to być metafora odysei kapitana Achaba, który poluje na białego wieloryba Moby Dicka i podąża za swym obłędem aż do zguby. Świat kapitana Achaba należy do minionych.
Posługując się niewielką ilością elementów i obrazów, Angelika Markul sprawia, że całe piekło związane z podstawowymi zagadnieniami społeczeństwa industrialnego staje się dla widza dostrzegalne. Czyż nie istnieje wspólna logika między masowym uśmiercaniem zwierząt i wojenną masakrą ludzi? Czyż logika ilości i system ekonomiczny, w którym żyjemy, nie pcha nas w kierunku obłędu jeszcze bardziej przerażającego niż obłęd kapitana Achaba, obłędu bez tematu, jak statek bez steru? Jeanne Truong (tekst z katalogu Angeliki Markul dotyczy dwóch projekcji wideo)
Angelika Markul (ur. 1977 r. w Szczecinie, mieszka i pracuje w Paryżu). Artystka ukończyła studia wyższe w Ecole Nationale Superieur des Beaux Arts w Paryżu oraz otrzymała Dyplom Narodowy Sztuk Plastycznych w E.N.S.B.A. w dziedzinie sztuk multimedialnych. W ciągu ostatnich lat uczestniczyła w wielu wystawach zbiorowych i indywidualnych m.in. The Pantagruel Syndrome w ramach T1 Torino Triennale Tremusei – Castello di Rivoli, Museo d’Arte Conteporenea w Turynie, 2006; J’en reve w Fondation Cartier w Paryżu, 2005, I still believe in miracles w Museé d’Art Moderne de la Ville de Paris, 2005 (jej instalacja wideo została włączona do stałej kolekcji muzeum ARC). Jest reprezentowana przez Galerię Kewenig w Kolonii – La Clarté Souterraine, 2007/2008 (wystawa indywidualna) oraz Galerie Frédéric Giroux, Paryż, Parole d’insecte, 2006 (wystawa indywidualna).
W Polsce miała wystawy w Galerii Foksal Sen muchy, 2006, uczestniczyła również w wystawach zbiorowych w Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu Ponowoczesność i życie wieczne, 2007; w Fabryce Schindlera w Krakowie Pamięć tej chwili z odległości lat które miną, 2007 oraz w Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu Iceberg, 2008.
Wystawa Angeliki Markul składa się z instalacji site-specific zaprojektowanej specjalnie do Galerii Wejście Zamku Ujazdowskiego oraz dwóch projekcji wideo.
Kurator: Milada Ślizińska
Galeria Wejście
