Do 29 października 2008 roku w Iluzjonie Filmoteki Narodowej w Warszawie, z okazji 15 rocznicy śmierci Federico Felliniego, potrwa przegląd filmów Mistrza. W trakcie przeglądu, przybliżonych zostanie 20 filmów z bogatej twórczości reżysera. W kasie kina będzie można kupić w promocyjnej cenie książkę Federico Fellini, wydaną nakładem Filmoteki Narodowej i Włoskiego Instytutu Kultury w Warszawie.
Federico Fellini debiutował w roku 1950, realizując swój własny scenariusz przy współpracy Alberto Lattuady. Powstał film Światła variété, łączący neorealizm z atmosferą surrealizmu w stylu rozwijanym przez twórcę w późniejszych dziełach. Po dwóch kolejnych scenariuszach napisanych do filmów Pietro Germiego, Fellini ponownie podjął się reżyserii, realizując romantyczną satyrę Biały szejk (1951). Film ten rozpoczął wieloletnią współpracę twórcy z kompozytorem Nino Rota.
Pierwszym filmem, który zdobył międzynarodowe uznanie i otrzymał wiele nagród, między innymi Srebrnego Lwa w Wenecji, był obraz Wałkonie (1953). W ślad za nim powstała znakomita La strada (1954), również nagrodzona Srebrnym Lwem, a także Oscarem dla najlepszego filmu obcojęzycznego i blisko 50-cioma innymi prestiżowymi nagrodami na całym świecie. Federico Fellini został okrzyknięty wielkim magiem kina. Statuetka Oscara jeszcze trzykrotnie trafiła do jego rąk, za Noce Cabirii (1956), Osiem i pół (1962) i Amarcord (1973).
Niezwykłe wizjonerstwo reżysera, wplatanie wątków autobiograficznych ubarwione surrealistyczną wizją świata, piękno obrazów i niepowtarzalna atmosfera dzieł – wszystko to sprawiło, iż filmy Federico Felliniego zyskały swój własny, niepowtarzalny styl a on sam zasłużone miano mistrza.
La voce della luna, zrealizowany w 1989 roku, był ostatnim filmem kinowym twórcy. Na początku lat 1990-tych zrealizował on jeszcze kilka reklam telewizyjnych. W 1993 r. Amerykańska Akademia Filmowa przyznała reżyserowi honorowego Oscara za całokształt twórczości. W tym samym roku, następnego dnia po uroczystości 50. lecia ślubu Federico Fellini miał wylew krwi do mózgu. Zapadł w śpiączkę, z której już się nie wybudził. Wielki twórca zmarł 31 października 1993 roku, mając 73 lata. Trumnę z ciałem reżysera wystawiono w hali zdjęciowej nr 5 rzymskiej Cinecittà, w której przez lata tworzył swoje nieśmiertelne arcydzieła. Niedługo później zmarła również jego żona, oboje zostali pochowani w Rimini.
Harmonogram przeglądu:
17 X ŚWIATŁA VARIÉTÉ (Luci del varietà) współr. Alberto Lattuada, Włochy 1950 87′
11 X AMARCORD (Amarcord) Włochy/Francja 1973 122′
16 X OSIEM I PÓŁ (Otto e mezzo) Włochy 1962 137′
15 X LA STRADA (La strada) Włochy 1954 107′
18 X SŁODKIE ŻYCIE (La dolce vita / La douceur de vivre) Włochy/Francja 1959 172′
13 X GIULIETTA I DUCHY (Giulietta degli spiriti / Juliette des esprits) Włochy/Francja 1965 142′
14 X MIASTO KOBIET (La città delle donne / La cité des femmes) Włochy/Francja 1979 138′
17 X KLOWNI (I clowns / Les clowns) Włochy/Francja/RFN 1970 91′
18 X A STATEK PŁYNIE (E la nave va / Et vogue le navire) Włochy/Francja 1983 128′
21 X GINGER I FRED (Ginger e Fred / Ginger et Fred) Włochy/Francja/RFN 1985 127′
29 X WYWIAD (Intervista) Włochy 1986 107′
