Władze Warszawy potwierdziły lokalizację Muzeum Historii Polski nad Trasą Łazienkowską
30 września 2008 roku Dyrekcja Muzeum Historii Polski otrzymała od Wiceprezydenta Miasta Stołecznego Warszawy, Jacka Wojciechowicza pismo, w którym Pan Prezydent popiera pomysł zbudowania Muzeum Historii Polski nad Trasą Łazienkowską w rejonie Placu na Rozdrożu. Pismo oznacza przełom w procesie zabiegów o lokalizację muzeum. Dyrekcja MHP negocjowała od wiosny 2006 r. z władzami miasta Warszawy kilka możliwych lokalizacji, żadna z alternatywnych propozycji nie uzyskała jednak wsparcia.
Sprawa zbudowania Muzeum Historii Polski nad Trasą Łazienkowską była przedmiotem szerokich dyskusji architektów, urbanistów, władz miasta i reprezentantów Ministerstwa Kultury. W koncepcji opracowanej przez MHP, budynek miałby zamykać niewykorzystaną dotąd przestrzeń nad Trasą, likwidując sztuczną wyrwę w Skarpie Wiślanej pomiędzy Parkiem Ujazdowskim a północnym krańcem Łazienek Królewskich, która powstała po wybudowaniu arterii w latach 70tych.
Natychmiast po uzyskaniu pozytywnej oceny koncepcji Muzeum wystąpiło do Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Na początku 2009 r. przewidywane jest ogłoszenie konkursu architektoniczno-urbanistycznego na projekt budynku przyszłego Muzeum.
Trasa Łazienkowska powinna być przekryta na odcinku od pałacu Ujazdowskiego poprzez Plac na Rozdrożu do Marszałkowskiej, oraz dalej, na ile jest to możliwe bez zamykania wylotu w rejonie Ronda Jazdy Polskiej. Przekryty odcinek trasy powinien stać się ważną i aktywnie wykorzystywaną przestrzenią publiczną. Prof. Stefan Kuryłowicz – architekt
Od dawna uważam, że przerwanie Trasą Łazienkowską naturalnej całości skarpy łączącej Park Ujazdowski z terenami prowadzącymi do Zamku Ujazdowskiego było jednym z najbardziej brutalnych aktów interwencji w historyczną tkankę Warszawy. Wierzę więc, że połączenie tych części jest właściwe, a nawet konieczne a fakt usytuowania go przy Trakcie Królewskim nada mu wyjątkową rangę. Prof. Andrzej Rottermund
Uważam, że taki nowoczesny obiekt muzealny można zlokalizować w tym rejonie i zaprojektować jego architekturę tak, że spektakularny i budzący respekt widok skarpy z Zamkiem Ujazdowskim nie będzie nim zdominowany, a unikalny i chroniony układ historycznej Osi Stanisławowskiej nie zostanie zakłócony, a wręcz uczytelniony. Realizacja Muzeum nad Trasą Łazienkowską przyczyni się do koncentracji obiektów kultury w tej atrakcyjnej turystycznie i prestiżowej okolicy oraz do integracji terenów zieleni Skarpy Warszawskiej i udrożnienia ciągu pieszo-rowerowego na koronie Skarpy. Warto także wziąć pod uwagę interesujący efekt promocyjny idei tej lokalizacji: „Sztuka współczesna w obiekcie historycznym (Zamek Ujazdowski) – prezentacja historii Polski w obiekcie nowoczesnym. Muzeum Historii Polski nad Trasa Łazienkowską koło Pl. Na Rozdrożu uważam więc za dobry i wart jak najszybszej realizacji. Grzegorz Buczek, architekt, urbanista TUP
Bez sensu wydaje mi się porównywanie kolejnych strategii lokalizacyjnych w tym wypadku argumentacja, że Muzeum pociągnie do zabudowania wykrot trasy jest sensowna. Pojawia się kwestia tzw. bipola, to znaczy dwóch ciężkich brył widocznych z najazdu od strony praskiej, przy czym niekoniecznie musi to być dramatyczna i negatywna rzecz, równie dobrze możemy sobie wyobrazić, że skończymy zabudowę trasy tuż za kładką łączącą Zamek Ujazdowski z Jazdowem i budując obiekt, który nie będzie dramatycznym ukierunkowaniem osi tylko pawilonem w parku, pamiętając, że musi mieć wysokość co najmniej 12 metrów wysokości. Wydaje mi się, że można tak określić zabudowę, że będzie można powiedzieć o Muzeum jestem budynkiem w parku, a nie jestem królewskim ukoronowaniem osi. Tutaj nie będziemy mieli domniemanego konfliktu między dwoma budynkami. Jakub Szczęsny, architekt, grupa Centrala
Muzeum Historii Polski w Warszawie
