14 lutego 2009 roku o godzinie 18.00 w warszawskiej Komunie Otwock odbędzie się pierwsze spotkanie z cyklu: Doświadczenie wewnętrzne. Od polityki do sztuki i z powrotem. Lechosław Lameński wygłosi odczyt na temat Sztuka według Stacha z Warty Szukalskiego.
Prezentowany w sezonie wiosennym w siedzibie Komuny Otwock cykl spotkań z wybitnymi historykami i krytykami sztuki – Lechosławem Lameńskim, Izabelą Kowalczyk, Pawłem Politem – dotyka źródeł doświadczenia sztuki. Proponowaną przez zaproszonych gości lekturę dzieł, które uznawane są nie tyle za klasyczne, co raczej kontrowersyjne, nazwać można radykalną. Radykalną poprzez zbliżenie, wniknięcie w przedmiot badań, ale także poprzez krytyczne przenicowanie dzieła sztuki.
Lechosław Lameński przedstawi prace Stacha z Warty, Izabela Kowalczyk pochyli się nad Dziewicą Orleańską Jana Matejki, a Paweł Polit przeanalizuje znaczenia obrazu Stanisława Ignacego Witkiewicza. Każde ze spotkań podzielone będzie na dwie części: wykład i dyskusję z publicznością. Na każdym ze spotkań postaramy się zaaranżować przestrzeń tak, by nawiązywała do tematu wykładu. Od charakterystycznego dla działań Komuny Otwock zainteresowania polityką przechodzimy w tym sezonie do sztuki, by w dialektyczny sposób zobaczyć dzieło i jego twórcę; zobaczyć, przemyśleć i przewartościować. Wszystko po to, by móc powrócić do polityki zupełnie odmienionym i odnowionym.
Szukalski to jedna z najbardziej kontrowersyjnych postaci sztuki polskiej XX wieku. Wybitny artysta, rzeźbiarz i rysownik. Organizator alternatywnego systemu edukacji artystycznej i pomysłodawca Szczepu Rogate Serce. Polityczny i społeczny radykał. Wizjoner i – być może – szaleniec. Z pewnością czołowy skandalista dwudziestolecia międzywojennego. Sztuka i działalność Szukalskiego pozostają znane wąskiemu gronu wtajemniczonych, ale wydana niedawno książka prof. Lechosława Lameńskiego może ten stan zmienić. O twórczości Szukalskiego, jego światopoglądzie i relacji sztuka/polityka warto rozmawiać, by móc krytycznie przemyśleć funkcjonowanie i rolę społeczną artysty w Polsce wczoraj i dziś.
Lechosław Lameński, ur. 1949 w Bydgoszczy, historyk sztuki i krytyk, prof. dr hab. KUL. Od 1974 pracownik Sekcji Historii Sztuki KUL (obecnie Instytut Historii Sztuki). Kierownik Katedry Historii Sztuki Nowoczesnej (od 1998), w latach 1999-2005 dyrektor Instytutu. Interesuje go przede wszystkim sztuka polska od połowy XIX wieku do 1939 roku (zwłaszcza rzeźba i architektura). Autor książek: Tomasz Oskar Sosnowski 1810-1866, rzeźbiarz polski w Rzymie (Lublin 1997), Stach z Warty Szukalski i Szczep Rogate Serce (Lublin 2007), Moi artyści, moje galerie. Teksty o sztuce XIX i XX wieku (Lublin 2008), Bibliografia historii sztuki dawnego województwa lubelskiego za lata 1965-2000 (Lublin 2008).
Adam Mazur – historyk sztuki, krytyk i kurator, amerykanista. Pracuje jako kurator w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie. Wykładowca w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie i na Muzealniczych Studiach Kuratorskich na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jest redaktorem naczelnym magazynu Obieg i członkiem zespołu Krytyki Politycznej. Zajmuje się przede wszystkim historią i krytyką fotografii. Był kuratorem m.in. takich wystaw, jak Efekt czerwonych oczu (2008), Wenus (2008), Nowi dokumentaliści (2006).
Komuna Otwock,
ul. Lubelska 30/32, Warszawa
—
