Do 31 marca 2009 roku w Bytomiu potrwa projekt Piekło rzeczy. Tennessee Reed twierdzi, że istnieją 3 formy piekła. Piekło ludzi, zwierząt i rzeczy. Na czym polega to trzecie? Przedmioty materialne narażone są na wiele zagrożeń. Mogą zostać zapomniane, wyrzucone, zniszczone. Mogą stracić swą wartość, funkcję, znaczenie. Kiedyś w centrum zainteresowania z czasem mogą stać się czymś bardzo drażniącym. Do tego stopnia, że sam ich widok wprawiać może we wściekłość.
Jednak to co na widok przedmiotów czujemy nie jest generowane przez nie same. Charakterystyczne jest dla nich to, że są bardzo podatne na projekcje różnych uczuć, które rodzą się tylko i wyłącznie w nas samych. Ciekawe jest przy tym to, że przedmioty mają w sobie moc odbijania narzucanych im z zewnątrz znaczeń. Przedmioty krzyczą historiami, które chcemy w nich ukryć albo przeciwnie milkną, kiedy chcielibyśmy aby się otworzyły.
Piekło przedmiotom tworzymy zatem my sami. Uczucia jakie w nas budzą wynikają tylko z naszego do nich stosunku. Nie zawsze jednak zdajemy sobie z tego sprawę, przez co boimy się dać rzeczom swobodę. Nadajemy im nazwy, łączymy w grupy, opisujemy, kategoryzujemy, mając nadzieję, że zdobędziemy nad nimi kontrolę tak, aby nie były nas w stanie zaskoczyć. Wypierając jednak ukryte w nich historie możemy doprowadzić się do traumy.
W związku z tym w ramach zamkniętej przestrzeni galerii postanowiliśmy wypreparować sytuację w której to przedmioty, a nie my sami, będą miały głos. Postanowiliśmy stworzyć miejsce w którym zapanuje na chwilę piekielna dla nas nieokreśloność i będziemy mogli przez rzeczy dostrzec kryjący się w niej ogromny, uruchamiający wyobraźnie potencjał.
Piekło rzeczy w Kronice jest swego rodzaju modelem. Odwołując się do koncepcji ready made, czyli krytyki klasyfikacji jaka wystąpiła w zamkniętym systemie sztuk, posiadającej potencjał emanowania na zewnątrz, postanowiliśmy oddać rzeczom mowę z nadzieją, że zostanie ona usłyszana przynajmniej w przestrzeni Bytomia – w mieście od wieków będącym swego rodzaju przedmiotem, któremu nadawane są różne znaczenia.
Piekło rzeczy to warsztat wyobraźni. Odwołując się do znanego każdemu uczucia kontaktu z przedmiotami, to właśnie je przedstawimy: wydawane przez nie dźwięki, ich reprezentacje, ślady, towarzyszące im historie wprawiające w klasyfikacyjną konfuzję. Do tego zaprezentujemy wyniki naszych intuicyjnych badań różnych systemów klasyfikacji. Przygotowaliśmy w tym celu prezentacje filmowe, odsłuchy dźwięków, wycieczki oraz warsztaty, które pozwolą doświadczyć nieokreśloności zdolnej pobudzić nasza fantazję.
Do współpracy w Piekle rzeczy zaprosiliśmy następujących artystów:
Anna Bergmark, Agata Biskup, Karolina Brzuzan, Andrzej Czarnacki, Jiři
Černicky, Katarzyna Czeczot, Przemysław Czepurko, Roman Dziadkiewicz,
Framework (Resonance104,4 fm), John Grzinich, Łukasz Jastrubczak, Joanna
Kawicka, Tomasz Kowalski, Jarosław Kozłowski, Patrick McGinley, Pavel Mkrus, Bartosz Mucha, Wilhelm Sasnal, Łukasz Skąpski, Bohdan Slezkin/Michał Slezkin, Dominika Skutnik, Grzegorz Sztwiertnia, Andreas Widmer, Zorka Wollny.
Podczas całego projektu:
Projekcja filmowa w Galerii Kronika – Przyjdę ostatni, zacznę z tobą (Coming last, I’ll start with you)
Pokój odsłuchów w Galerii Kronika – Framework@Resonance 104.4 fm
Półpsychogeograficzna mapa Bytomia przygotowana do odbycia wycieczek i innych celów
Pomysł na realizację projektu powstał na seminarium Sebastiana Cichockiego na Muzealniczych Studiach Kuratorskich w Krakowie (2007/2008). Uczestniczyli w nim: Krzysztof Gutfrański, Beata Jaszczak, Katarzyna Jankowska, Dominik Kuryłek, Ewa Opałka, Monika Ptasińska, Małgorzata Szaefer.
Kuratorzy projektu: Krzysztof Gutfrański, Dominik Kuryłek, Ewa Opałka
