26 lutego 2009 roku Muzeum Sztuki w Łodzi, otwiera gmach przy ul. Więckowskiego, w którym przez kilkadziesiąt lat prezentowano unikatową kolekcję (obecnie w ms2). Otwarciu ms będzie towarzyszyć wystawa: Tytuł roboczy: archiwum.
Tytuł roboczy: archiwum to część międzynarodowego projektu Sztuka ma zawsze swoje konsekwencje. Nieprzypadkowo wystawę będzie można obejrzeć w przełomowym dla historii Muzeum Sztuki momencie. Kilka miesięcy po inauguracji działalności nowego oddziału (ms2), planowana jest reaktywacja gmachu, który pełnił funkcję głównej siedziby Muzeum od 1946 roku. Przeniesienie kolekcji sztuki do ms2 w listopadzie 2008 roku nie było gestem zerwania z historycznymi korzeniami. Wręcz przeciwnie – stanowiło przyczynek dla uważnego przyjrzenia się historii Muzeum, zbadania jego potencjału. Wystawa Tytuł roboczy: archiwum to pierwszy w historii Muzeum Sztuki projekt, dla którego punktem wyjścia stało się archiwum muzealne.
Wystawa Tytuł roboczy: archiwum składa się z trzech części. Działania Marysi Lewandowskiej podają w wątpliwość autorytet instytucji, skupiając się na praktykach powstających na marginesach jej działalności. W jej projekcie Czułe muzeum publiczne i prywatne oblicza Muzeum przeplatają się w rozmowach, filmach, nagraniach dźwiękowych, zdjęciach pochodzących ze zbiorów Telewizji Łódź, Radia Łódź oraz samego Muzeum.
Zachowane materiały przypominają, w jaki sposób Muzeum kreowało swój wizerunek w latach 70. z inspiracji dyrektora Ryszarda Stanisławskiego. Wycinki prasowe, nagrania radiowe i telewizyjne mówią o kontynuowanej przez Muzeum polityce współpracy instytucji kultury ze środowiskiem robotniczym: organizowanych w zakładach pogawędkach o sztuce, wystawach. Drugi wątek reprezentują przedsięwzięcia muzealnego Działu Edukacji: spotkania w Klubie Dobrej Płyty czy Kinie Sztuka, prowadzone z lokalnymi gazetami akcje fotografowania się z dziełem sztuki, wreszcie edukacja dziecięca.
Zgoła odmienny wizerunek Muzeum wyłania się z prywatnego archiwum Olgi Stanisławskiej – córki Ryszarda Stanisławskiego. Szczególne miejsce zajmuje w nim postać matki Olgi. Urszula Czartoryska znana jest powszechnie jako wybitny historyk sztuki, kuratorka i krytyczka fotografii. Zdjęcia z prywatnego archiwum ujawniają nie zachowaną w oficjalnych dokumentach rolę Czartoryskiej w życiu Muzeum – jako redaktorki tekstów, towarzyszki zagranicznych podróży męża. Archiwa te dają także wyobrażenie na temat źródeł jej znakomitego rozeznania w świecie współczesnej fotografii i wystawiennictwa.
W pracach Lasse Schmidt Hansena niepokoi drobiazgowa uwaga przywiązywana do szczegółów. Artysta zakorzenia swoje działania w charakteryzującym nowoczesność pędzie ku biurokratyzacji i dokumentacji. Kwestionuje podstawowe cechy stanowiące o instytucji archiwum (oryginał). W jego pracach, pozornie nieskazitelnych, matematycznych, kryją się lapsusy, możliwości pomyłki, przemieszczenia.
Przedmiotem refleksji oraz bohaterem trzeciej części projektu jest Konstruktywizm w Polsce 1923-1936, jedna z najbardziej znanych wystaw w historii Muzeum Sztuki, na trwałe wpisująca polski konstruktywizm na łamy zachodniej historii sztuki. Od premiery w 1973 roku można było ją oglądać w ponad trzynastu miejscach na świecie.
Kurator: Magdalena Ziółkowska
ms / I piętro
26.02.09, g. 18.00
ms, Więckowskiego 36
