Do 5 kwietnia w Centrum Sztuki Galerii EL w Elblągu można oglądać wystawę zbiorową Kontynuacja i sprzeciw. Wystawa prezentuje prace takich artystów, jak: Wanda Gołkowska, Jan Chwałczyk, Paweł Bagiński, Iza Bick, Daria Milecka, Anna Stępkowska, Tomasz Fronckiewicz, Jarosław Nowak.
Grupa powstała w latach 90-tych. Już jako studenci Akademii Sztuk Pięknych, skupieni wokół pracowni profesor Wandy Gołkowskiej, podjęli decyzję wspólnej prezentacji swoich poszukiwań twórczych. Pracownia 112, niewątpliwie dzięki charyzmatycznej osobowości prof. Wandy Gołkowskiej, stała się miejscem pierwszych wspólnych spotkań, dyskusji, pokazów. Pierwsze wystawy w 1995 roku (Galeria Działań w Warszawie, sympozjum w Brzegu, Galeria Prezentacje w Wojnowicach) krystalizowały ich świadomość artystyczną. Tradycją stały się coroczne sympozja mające na celu precyzowanie dalszych poszukiwań, poprzez dyskusje, spory, prezentacje (sympozjum Plus Minus w Fundacji Gerarda w Świeradowie – Zdrój -1999 r., coroczne sympozja w Wojnowie – 2000-03 r.).
Miniony rok to udział w międzynarodowej wystawie w Muzeum Modern Art w Hunfeld, gdzie grupa mogła skonfrontować swoje poglądy i realizacje z poszukiwaniami znanych artystów. To także udana wystawa poświęcona pamięci J. Ludwińskiego w Galerii Forum + we Wrocławiu. W tym roku ich realizacje możemy oglądać w Austria Center w Wiedniu w bogatej kolekcji prezentowanej przez G. Bluma-Kwiatkowskiego pt. Motiva-Intenationale Konstuktiv Konkret, Intelligibe. Grupa, a właściwie od kilku lat Stowarzyszenie Kontynuacja i Sprzeciw, w swych założeniach dotyczących artystów biorących udział w ekspozycjach, przyjęła formułę otwartą, stąd ruchomy skład uczestników wystaw.
Grupa świadomie nie precyzuje jasnego programu i wyraźnych założeń. Ale jednocześnie twierdzi, że nie ogranicza się do ekscentrycznie pojmowanego indywidualizmu. W katalogach do wystaw piszą, iż podjęli decyzję wspólnego przedstawiania istotnych zagadnień w celu ustanowienia nowych relacji miedzy światem idei a materią artystyczną. To, co ich łączy, to podobnie stawiane pytania dotyczące kondycji sztuki współczesnej, reguł i praw nią rządzących. Te pytania tyleż podstawowe, co zasadnicze dotyczą ontologii sztuki, jej funkcji poznawczych, możliwości przekazu, siły kreacji, umiejętności komunikacji. To, co znaczące to nie tylko odpowiedzi, ale właśnie wspólnie stawiane pytania. Poszczególne realizacje artystów są przy tym na wskroś osobistym dyskursem ze sobą, ze światem, ze sztuką. Wspólny ich mianownik to konieczność prowadzenia tego nieustannego dialogu z rzeczywistością, próbującego ją zidentyfikować, określić czy w końcu… świadomie doznać.
Nawiązując do Teorii stereotypów i asymetrii w sztuce Jana Chwałczyka, grupa chce pokazać, że w sztuce ważny jest jej nieustanny rozwój, dynamizm, zmiana, burzenie zastanego status quo.
Sztuka jest zaprzeczeniem sensownej całości, jest jej negacją, ponieważ w swojej strukturze posiada informacje zmienne – przeciwstawne. Istniejące dwie główne tendencje: sprzeciwu ( eksperymentu, nowości ) oraz kontynuacji – są komplementarne i uzupełniające. Sprzeciw jest próbą uwalniania się od uwarunkowań wynikających ze stagnacji estetycznych, które obowiązują w konstrukcjach formalnych dzieła oraz we wszystkich opcjach ideowych. Sprzeciw jest również formą kreacji nowego oblicza sztuki, jaka może zaistnieć w dowolnej postaci. Te słowa, których autorem jest Jan Chwałczyk, zakreślają granice problemów nurtujących twórców.
Centrum Sztuki Galeria EL
ul. Kuśnierska 6, 82-300 Elbląg
