Do 30 kwietnia 2009 roku w Galerii Muzalewska w Poznaniu potrwa wystawa Mikołaja Polińskiego: Il Vesuvio – La Funicolare (Kolejka linowa na Wezuwiusz). Mikołaj Poliński urodził się w 1977 roku w Poznaniu. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (1996-2001) oraz Universitaet der Kuenste w Berlinie (2001-2002). Od 2002 roku jest pedagogiem ASP w Poznaniu. Od 2003 roku kieruje Galerią Naprzeciw oraz prowadzi Galerie Aneks. Dotychczasowe realizacje związane z porządkiem muzycznym: Seria dwunastotonowa Berlin 2001, Mechanika nieba Galeria Muzalewska, Poznań 2003, Daiwa RF Viewing Room, Hiroshima 2005, Kontrapunkt, Galeria Oko Ucho, Poznań 2006 oraz Seria siedmiotonowa – Tonangeben Ackerstr.
Mikołaj Poliński, "Kolejka linowa na Wezuwiusz"
W rozmowie z Jaromirem Jedlińskim Mikołaj Poliński mówi: Myślę, że sama sztuką jest utopią. Wynika to z jej autonomii i z jej przeznaczenia. W moim przekonaniu sztuka w ogóle nie musi odzwierciedlać świata (zyskiwać jakichś pragmatycznych celów – sztuka pozostaje bezużyteczna). Twórca powołuje do istnienia (materializuje) wyobrażoną rzeczywistość podporządkowaną sile wyobraźni plastycznej. Odwołanie do przestrzeni świata idealnego jako obszaru działań artysty jest myślą Witolda Lutosławskiego, który w swoich wypowiedziach wielokrotnie powołuje się na równoległy świat ideału, obszaru naszych pragnień, naszych marzeń. Był on głęboko przekonany, że dzieła sztuki są pomostem umożliwiającym doświadczenie świata idei. Ta postawa artystyczna jest mi bardzo bliska. Oczywiście język muzyki, którym posługiwał się Lutosławski jest zapisem dźwięku w czasie – formą całkowicie abstrakcyjną, odrębną od form plastycznych, niemalże zawsze związanych z materialnością.
Mikołaj Poliński, Il Vesuvio
Budując wypowiedź plastyczną wyobrażam sobie, że przestrzeń galerii jest białą kartką, która przyjmuje zapis myśli. Bardzo trudno mi wyjaśnić powstawanie samego pomysłu rysunkowego, wszystko odbywa się tylko w wyobraźni. A więc dotyczy wyimaginowanej przestrzeni, równoległej do rzeczywistego świata. W ten sposób pojmuję to, że praca artystyczna może stać się pewnym łącznikiem ze światem idei.
