W Teatrze Wybrzeże w Gdańsku rozpoczęły się próby do spektaklu Ksiądz H., czyli Anioły w Amsterdamie wg Księdza Heleny i Ostatniego zlotu aniołów Mariana Pankowskiego. Reżyseruje Bartosz Frąckowiak, scenografię do spektaklu przygotowuje Paweł Wodziński. Prapremiera – 7 maja na Scenie Malarnia.
Rok 2019, w szemranej dzielnicy Amsterdamu księdzem zostaje kobieta. Ma zmierzyć się z problemami ludzi marginesu, światem w stanie kryzysu, w którym dawne role społeczne już nie obowiązują, a nowe jeszcze się nie wykształciły. Jej ewangelizacyjny i polityczny projekt – interesująca i pociągająca mieszanka chrześcijaństwa z lewicowością – ponosi jednak klęskę. Dlaczego, skoro wydaje się adekwatną odpowiedzią na problemy współczesnego świata? Na ile wpłynęła na to jej bliska relacja z Mężczyzną – gwałcicielem, który nie rozumie, że intensywność nie musi być gwałtem – a na ile błędnie wybrane środki? A może coś jeszcze? W spektaklu – wprowadzony na zasadzie teatru w teatrze – odbędzie się też ostatni zlot aniołów, które spotkają się, by podsumować losy świata, zabawić się w poetycki slam, opowiedzieć heretycką i apokryficzną historię Sodomy, popolitykować i poerotyzować sobie trochę rubasznie, a trochę na serio. Matka Boska w tym świecie zdegradowanej wyobraźni religijnej, to albo wyoutowane z realu żeńskie bóstwo, bezsilne i bezpłodne – wbrew polskiej tradycji myślenia o Niej – albo sentymentalna, oszukana figura – Matka Boska-gadżet – której zadania ograniczone zostały do sfery konsumpcyjnej. Czy coś zdoła wybudzić ją z letargu? Czy kobiecość odnowi religię i wspólnotę?
W spektaklu występują: Katarzyna Kaźmierczak (Gerda de Stuip, Małgorzata), Anna Kociarz (Anna van Prium, Dorota), Emilia Komarnicka (Lieve), Anita Sokołowska (Ksiądz Helena), Jacek Labijak (Sekretarz, Architekt), Cezary Rybiński (Biskup) oraz Marek Tynda (Mężczyzna).
Pozostali realizatorzy: Krzysztof Kaliski (muzyka), Wojciech Puś (reżyseria światła).
Bartosz Frąckowiak – absolwent Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim i międzyuczelnianych studiów w Akademii Artes Liberales. Członek Zespołu Krytyki Politycznej. Dramaturg spektakli wyreżyserowanych przez Wiktora Rubina: Tramwaj zwany pożądaniem Tennesee Williamsa w Teatrze Polskim w Bydgoszczy (2006), Terrordrom Breslau według powieści Tima Staffela w Teatrze Polskim we Wrocławiu (2006), Lilla Weneda Juliusza Słowackiego w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (2007), Przebudzenie wiosny Franka Wedekinda w Teatrze Polskim w Bydgoszczy (2007), Drugie zabicie psa Marka Hłaski w Teatrze Polskim w Bydgoszczy (2007). Interesuje się nowymi i tradycyjnymi mediami, antropologią miasta, myślą postsekularną i psychoanalizą. Analizuje związki estetyki z polityką, a swoimi działaniami stara się przełamać szkodliwy rozdział teorii i praktyki, nauki i sztuki, idei i środków wyrazu. Autor projektu Performatyka Warszawska, realizowanego w Instytucie Teatralnym w Warszawie i REDakcji KP (styczeń-czerwiec 2008). Z coraz większą pasją odkrywa polskie tradycje kulturowe i nurty literackie nieobecne we współczesnej myśli i realizacjach teatralnych. Poprzez artystyczne odnowienie zawartych w nich idei chce podjąć istotną debatę na tematy najistotniejsze dla polskiego życia zbiorowego.
Teatr Wybrzeże w Gdańsku
