Od 31 marca do 21 kwietnia 2009 roku w Galerii Miejskiej we Wrocławiu będzie można oglądać wystawę malarstwa i rysunku Anny Szewczyk Praformy. Anna Szewczyk studiowała w latach 1977-82 w PWSSP we Wrocławiu. Dyplom z wyróżnieniem w zakresie malarstwa zdobyła w pracowni prof. Konrada Jarodzkiego, natomiast w zakresie malarstwa w architekturze uzyskała u prof. Mieczysława Zdanowicza. Od 1982 pracuje w ASP we Wrocławiu w pracowni Reginy Konieczki-Popowskiej. Jest kierownikiem Pracowni Malarstwa i Rysunku na Wydziale Architektury Wnętrz i Wzornictwa. Zajmuje się malarstwem i rysunkiem.
Anna Szewczyk bierze udział w wystawach zbiorowych i indywidualnych m. in. wystawa ASP Mons Belgia 1996, indywidualna wystawa malarstwa Galeria Awangarda BWA Wrocław 1988, 200 lecie ASP HBK Brunszwik Niemcy, wystawa środowiskowa Kontynuacje BWA Wrocław 1992, Fabryczna Galeria na Solnym Wrocław 1992, Szewczyk, Kowalska, Kosałka – BWA Wrocław 1996, Breslauer Kulturtage Wiesbaden 1998, Po 1980 – Muzeum Historyczne – Arsenał Wrocław 1996, 50 lecie ASP we Wrocławiu 1996, ASP w HBK Brunszwik Niemcy 2000, 50 lecie Wydz. AW i WP Wrocław 2001, Wrocław w Gdańsku ASP Gdańsk 2005, Egeria 2006 Ostrów Wlkp, 60-lecie ASP Wrocław Muzeum Narodowe we Wrocławiu 2006, Międzynarodowe Spotkania Artystów Akademickich Rawicz- Rokosowo 2006, 2008, Konkurs o nagrodę im. Daniela Chodowieckiego Sopot-2007.
W twórczości Anny Szewczyk zainteresowanie człowiekiem ma charakter istotnościowy, symboliczny, wewnętrzny. Nie jest to człowiek traktowany opisowo, raczej ludzie, bliżej nieokreśleni my widziani z perspektywy autorki. Odległość ta jest na tyle duża, by dostrzec jedynie rzeczy najważniejsze, a jednocześnie najbardziej ulotne i najbliższe człowiekowi: ślady bytności w świecie materialnym i duchowym, energie, nastroje oraz ich wizualizacje w formie symboli, totemów, archaicznych znaków.
Po serii prac z lat 2003-2006 zawierających totemy, symbole życia, przedmioty pierwotnych kultów, autorka zwróciła się w stronę siedliska mądrości i inteligencji, ale także demonów i lęków – w stronę ludzkiego mózgu. Ten najmniej poznany organ ludzkiego ciała jest intrygującą i efektowną plątaniną linii, która będąc anatomiczną oczywistością, nadal pozostaje sferą tajemnicy. Mózg stał się dla A. Szewczyk mikrokosmosem, ale też przejściem od istnienia indywidualnego do bytu zbiorowego, stał się metaforą ludzkości i jednostki, symbolicznego dualizmu ja/my.
W prezentowanych na obecnej wystawie pracach pojawiają się znane z poprzednich etapów jej twórczości formy, są nimi pionowe słupy energii – pierwsze formy bytu w trakcie stworzenia. Towarzyszą im eliptyczne kształty jaja – symbole prapoczątku, próby obłaskawienia świata i miejsca jednostki w świecie. Kompozycje pionowe mogą być także odczytane, jako wizualizacja pra – dźwięków odwołujących widza do mitycznych kosmogonii. Symbole dają początek ludzkiemu pojmowaniu. Ale autorka przekracza porządek symboliczny, rozbija struktury zamknięte, budując na tej bazie własne objaśnienie tego, co tajemne i święte, racjonalne i konstruktywne. Obraz powoduje, że duchowe istnienie staje się namacalne, a więc poznawalne.
W eliptycznej kompozycji widać wyraźny podział pionowy tła (dualizm rzeczy), a linia elipsy jest przerwana w czterech miejscach. To często spotykane w mitologiach wielu ludów motywy czterech otworów, którymi wpływają energie czterech żywiołów, to także cztery strony świata. Połączone linią przeciwległe punkty elipsy tworzą symbol krzyża. Elipsa i okrąg to formy zamknięte, symbole cykliczności, powtarzalności procesów życiowych oraz kształt panteonu bogów.
Artystka dotyka także parametru czasu. Kulturowa względność czasu i przestrzeni związana jest z porządkiem cyklu życia. To co człowiek cywilizacji zachodniej oddzielił i miał dotrzeć do istoty tej całości dopiero na mocy szczegółowej teorii względności A. Einsteina w kulturach pierwotnych istniało zawsze, jako nierozerwalna jedność poznawana przez mity. Czasów-Miejsc Początku wydaje się poszukiwać poprzez swoją sztukę Anna Szewczyk. Wystawa, jako całość opiera się na kompozycyjnej zasadzie równowagi, gdzie na jednej szali znajdują się uczucia, kreatywność, dzikość, wzruszenia, mrok, wszystko to, co pozarozumowe, a na drugiej: spokój, rozum, porządek, Bóg, słońce. Elżbieta Kościelak
Galeria Miejska we Wrocławiu
Poniedziałek – piątek godz. 11.00- 18.00, sob. 12.00- 15.00.
Wernisaż wystawy odbędzie się 31 marca o godz. 17.00.
Wystawa czynna w terminie 31 marca 2009 – 21 kwietnia 2009 r.
