Od 16 kwietnia 2009 roku w Muzeum Narodowym w Krakowie będzie można oglądać wystawę prezentującą twórczość Jerzego Tchórzewskiego z lat 1954-1964. Pokazane zostaną obrazy olejne i gwasze, dobrze ilustrujące rozwój twórczości artysty, jego otwartość i niezwykłą kreatywność.
Ekspozycję otwiera praca z początku tego okresu, Akrobacje, która – choć stworzona w manierze bliskiej realizmowi – przedstawia wizję niemal surrealistyczną. W pracach późniejszych intensywny, drapieżny wręcz kolor i grubo kładziona farba o dynamicznej fakturze nadają obrazom dramatyczną formę. Wystawę wieńczą dzieła z początku lat sześćdziesiątych, w pełni już abstrakcyjne, o zgaszonym kolorycie, w których liczne drobne elementy budujące kompozycję zmieniają się niczym w kalejdoskopie, tworząc na oczach widza oszałamiającegwiezdne dekoracje.
Sądzę, że rolą malarza jest wywoływać życie, przemieniać bierną materię plastyczną w pulsujący życiem organizm. Jerzy Tchórzewski, 1962
Jerzy Tchórzewski żył w latach 1928-1999. Był malarzem, grafikiem, pedagogiem, działaczem artystycznym, jednym z najbardziej twórczych i płodnych artystów powojennych. W latach 1946-1951 studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Był współzałożycielem Stowarzyszenia Artystycznego Grupa Krakowska. Po studiach przeniósł się do Warszawy, gdzie w 1954 podjął pracę pedagogiczną w Akademii Sztuk Pięknych. Prowadził pracownię malarstwa na Wydziale Grafiki. Tworzył m. in. obrazy olejne, gwasze, rysunki. Pisał również teksty poetyckie i krytyczne.
Wystawę będzie można oglądać do 31 maja 2009 roku.
Muzeum Narodowe w Krakowie – Gmach Główny
Kraków, al. 3 Maja 1
