4 czerwca 2009 roku w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku odbędzie się premiera sztuki Sławomira Mrożka Pieszo w reżyserii Anny Augustynowicz. Anty-Popiół i diament, nazwano ten dramat blisko 30 lat temu. Opublikowana przez Mrożka w 1980 roku sztuka, opisuje w realistyczny, wręcz okrutny sposób przełomowy moment w dziejach Polski – ostatnie chwile II wojny światowej i pierwsze dni w nowej, komunistycznej rzeczywistości.
Jej bohaterowie idą – dosłownie, za posuwającym się frontem i w przenośni, za parowozem historii; zderzają się z nową, tuż powojenną rzeczywistością. Dziś, w dwadzieścia lat po pierwszych wolnych wyborach, przypomnienie tej ważnej w dziejach polskiej dramaturgii pozycji jako metafory zmagania się z losem i wielką historyczną manipulacją, pozwala spojrzeć na nią na nowo, dokonać jej reinterpretacji. Próba ta wydaje się być ważna właśnie w Gdańsku; szczególnie, że zadania tego podejmuje się jedna z najwybitniejszych polskich reżyserek, Anna Augustynowicz.
Anna Augustynowicz studiowała teatrologię w Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, także tam ukończyła Wydział Reżyserii Dramatu PWST. Należy do pokolenia twórców, którzy kształcili się pod okiem Krystiana Lupy. Od 1992 roku jest dyrektorem artystycznym Teatru Współczesnego w Szczecinie. Przy Teatrze Współczesnym otworzyła małą scenę zwaną Malarnią, doskonałą dla inscenizacji współczesnych dramatów kameralnych. Augustynowicz najwcześniej konsekwentnie wprowadzała na sceny młodą dramaturgię europejską poruszającą ważne problemy społeczne. W ostatniej dekadzie powstało wiele znakomitych i nagradzanych współczesnych przedstawień: Pasożyty Mariuszaaa von Mayenburga , Polaroidy Marka Ravenhilla , a także Napis Geralda Sibleyrasa – ostry i gorzki, posługujący się absurdem spektakl o współczesności i współczesnym języku. Na warszawskiej scenie Teatru Powszechnego zrealizowała polską prapremierę Powrotu na pustynię Bemarda-Marie Koltesa.
Augustynowicz nie odchodzi od tekstów klasycznych. Reżyserowała Baladynę Słowackiego, Moralność pani Dulskiej Gabrieli Zapolskiej czy Sen nocy letniej Williama Shakespeare’a. Tu najwyraźniej zaobserwować można jej główny postulat- by ze sceny zrozumiale mówić o współczesności i do współczesnego widza. Właśnie interpretacje klasyki zyskały ostatnio najżywsze zainteresowanie i reakcje krytyki. Znakomita okazała się Miarka za miarkę Shakespeare’a w jej interpretacji. Zrealizowane w duchu groteski Wesele Wyspiańskiego z 2007 roku, zachwyciło, wzbudziło wiele dyskusji, podzieliło krytykę i… zebrało deszcz nagród. Paszport Polityki przyznano Augustynowicz: za przedstawienia odważne, mądre, dotykające bolesnych miejsc naszej epoki oraz za kształt artystyczny szczecińskiego Teatru Współczesnego.
Marek Braun scenograf, absolwent wydziałów Architektury Wnętrz i Scenografii ASP w Krakowie, w której obecnie jest pedagogiem. Wykonał scenografię do kilkudziesięciu dramatów, oper i programów telewizyjnych. Współpracował z teatrami w Krakowie, Toruniu, Tarnowie, Kaliszu, Poznaniu, Gdańsku i Szczecinie oraz z takimi reżyserami jak: Krzysztof Babicki, Józef Opalski Zbigniew Zapasiewicz, Krzysztof Jasiński, Bogdan Tosza, Piotr Kruszczyński. Z Anną Augustynowicz przygotował wiele spektakli, w tym słynne Pasożyty Mayenburga, Wyzwolenie i Wesele Wyspiańskiego, Miarka za miarkę Szekspira, Baal Brechta. Aktualnie przygotowuje scenografię do spektaklu Pieszo Sławomira Mrożka.
W spektaklu występują: Dorota Androsz (Dziewczyna), Mirosław Baka (Superiusz), Monika Chomicka-Szymaniak (Baba), Piotr Chys (Grajek), Piotr Domalewski (Syn), Grzegorz Falkowski (Nauczyciel), Grzegorz Gzyl (Ojciec), Dorota Kolak (Pani), Krystian Wieczorek (Drab)oraz Hubert Zduniak (Porucznik Zieliński).
Pozostali realizatorzy: Wanda Kowalewska (kostiumy), Jacek Wierzchowski (Muzyka), Krzysztof Sendke (reżyseria świateł).
