Od 5 do 7 czerwca o godzinie 19.15 w Teatrze Nowym w Krakowie oglądać będzie można sztukę Falka Richtera pt.: W stanie wyjątkowym. W sztuce Richter szkicuje model społeczeństwa, którego komunikacja jest ograniczona do funkcji zamawiania piwa – jak wyraził to w swoim wierszu Gottfried Benn
Bohaterowie sztuki to małżeństwo mieszkające w zamkniętym, luksusowym, odciętym od reszty miasta, osiedlu. Wierzą, że dzięki wielu wyrzeczeniom, których wymagało zdobycie apartamentu w tym strzeżonym miejscu, udało im się wyeliminować zagrożenia, jakie czyhają na nich w zewnętrznym, znajdującym się za płotem świecie. Jednak życie w izolacji nie jest pozbawione strachu i też rodzi konflikty, a mur odgradza ich nie tylko od reszty społeczeństwa, ale też od samych siebie. Czy to rzeczywiście strach przed innymi skłania ludzi do społecznej izolacji, czy kryje się za tym chęć zademonstrowania przynależności do wyższej klasy? Czy getta i enklawy otoczone murem albo płotem, ze strażą, kamerami i monitoringiem to przyszłe formy mieszczańskiej egzystencji i jakie będą mieć konsekwencje dla społecznego współistnienia? Czy luksusowe zamknięte osiedla staną się więzieniem i na jak wiele ograniczeń własnej wolności zgodzi się współczesny człowiek w zamian za iluzję bezpieczeństwa? Czy zagrożenia, przed którymi chce się w ten sposób bronić są rzeczywiście realne? Te i podobne pytania, które stawia w swoim tekście Falk Richter to pytania zadane nie tylko teatralnej publiczności, ale też naszemu społeczeństwu, aktualne w wielu miastach na świecie, od Rio de Janeiro po Moskwę.
Falk Richter portretuje świat, który jeszcze nie jest naszym, ale który już wkrótce może nim się stać, jeśli jedynym sposobem na rozwiązanie problemu stale pogłębiającej się przepaści pomiędzy obszarami biedy i bogactwa będą mury, druty kolczaste i płatna ochrona. Mężczyzna i kobieta nie mają sobie nic więcej do powiedzenia, poza tym, że muszą wytrwać za każda cenę, żeby nie stracić osiągniętego statusu i uniknąć spadku do grupy zagrożonej socjalnym ubóstwem. Iwona Jera pokazuje w swojej inscenizacji, że to, przed czym Falk Richter próbuje ostrzec niemiecką publiczność, w Polsce należy już do zjawisk powszechnych. Ludzie skrywają się w azylach dobrobytu, naszpikowanych urządzeniami broniącymi ich przed napierającą masą biedy i ubóstwa. Iwona Jera przyjmuje łatwą do sformułowania postawę: żadnych szans, przyjaciele nie miejcie złudzeń! Rozkoszujcie się ostatnią chwilą przyjemnego życia.
Reżyserem spektaklu jest Iwona Jera. Za scenografię i kostiumy odpowiada Łukasz Błażejewski oraz Iwona Jera. Obsada: Dominik Nowak, Martyna Peszko, Piotr Sieklucki. Po spektaklu,6 czerwca 2009 odbędzie się rozmowa, w której udział wezmą: Falk Richter, Jens Hillje oraz Iwona Jera. Spotkanie poprowadzą Małgorzata Sugiera i Matusz Borowski.
Iwona Jera urodziła się w Polsce, do Niemiec wyjechała w 1984 roku. W tamtejszym teatrze zaczęła pracować w roku 1992 jako dramaturg, aktorka i wreszcie reżyserka debiutując, pokazaną również w Krakowie, własną wersją Ryszarda III. W 2008 roku, także w teatrze w Erlangen, zrealizowała Iwonę księżniczkę Burgunda Witolda Gombrowicza, a w tym roku Dzieciobójczynię według Heinricha Leopolda Wagnera, w opracowaniu Thomasa Melle.
Od 5 do 7 czerwca 2009 roku o godzinie 19.15
Teatr Nowy
ul. Gazowa 21, Kraków
