12 czerwca o godzinie 22.00 na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie zaprezentowany zostanie utwór Zbigniewa Preisnera Requiem dla mojego przyjaciela w wykonaniu Chóru i Orkiestry Opery na Zamku pod batutą Warcisława Kunca. Partie solowe wykona Aleksandra Buczek. Patronat Honorowy nad koncertem objął Arcybiskup Metropolita Szczecińsko-Kamieński Andrzej Dzięga.
To najbardziej osobista kompozycja Zbigniewa Preisnera, który tak wyjaśniał genezę powstania Requiem dla mojego przyjaciela:
Mieliśmy pomysł zrealizowania koncertu, który byłby opowieścią o życiu. Premiera miała odbyć się w Atenach, na Akropolu. Myśleliśmy o wielkim widowisku, sięgającym korzeniami tragedii antycznej. Krzysztof Kieślowski miał reżyserować, Krzysztof Piesiewicz pisać scenariusz, ja zacząłem pisać muzykę. Planowaliśmy, że będzie to początek całej serii koncertów. Niestety, Krzysztof Kieślowski zmarł 13 marca 1996 roku.
Fragmenty powstającego utworu zostały wykonane podczas pogrzebu reżysera, prawykonanie całości nazwanej Requiem dla mojego przyjaciela odbyło się w 1998 roku w Teatrze Wielkim w Warszawie. Płyta z utworem, wydana przez Warnera, już w pierwszych tygodniach rozeszła się na świecie w ponad 100 tysiącach egzemplarzy. Do zawodowego spotkania Preisnera z Kieślowskim doszło w 1983 roku przy okazji pracy nad filmem Bez końca i okazało się jednym z najważniejszych wydarzeń w życiu kompozytora. Przez następnych 13 lat Preisner stał się – obok scenarzysty Krzysztofa Piesiewicza – najbliższym współpracownikiem reżysera przy Krótkim filmie o zabijaniu, z którego zrodził się telewizyjny cykl Dekalog, przy Podwójnym życiu Weroniki czy trylogii Trzy kolory.
Krzysztof Kieślowski okazał się świetnym nauczycielem dla Zbigniewa Preisnera. I niewątpliwie wprowadził go w wielki, filmowy świat. Preisner zaczął zdobywać prestiżowe nagrody i wyróżnienia – francuskiego Cesara za muzykę do Czerwonego czy nominację do amerykańskiego Złotego Globu za muzykę do Niebieskiego. Nadchodziły też zamówienia od innych reżyserów: Agnieszki Holland, Hectora Barbenki lub Jeana Beckera. Muzyka do Zabawy w Boga pierwszego z tych twórców przyniosła Preisnerowi także nominację do Złotego Globu, a drugiego Cesara zdobył za pracę przy Elisie Beckera.
Swojej muzyce filmowej Zbigniew Preisner osobiście nadaje ostateczny kształt dźwiękowy. To odróżnia go od wielu kompozytorów, zwłaszcza amerykańskich, którzy wymyśliwszy parę tematów przekazują je w ręce specjalistów od instrumentacji. Preisner, choć zaczął komponować jeszcze w podstawówce, nie skończył bowiem żadnej szkoły muzycznej. Studiował historię i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim, w 1978 roku związał się z Piwnicą pod Baranami, a potem z krakowskim Starym Teatrem.
Requiem dla mojego przyjaciela jest pierwszą tak wielką kompozycją Zbigniewa Preisnera. Zbigniew Preisner wielokrotnie podkreślał, iż nie chciał, aby Requiem dla mojego przyjaciela gościło w tradycyjnych salach filharmonicznych. Prawykonanie w warszawskim Teatrze Wielkim miało charakter parateatralny, muzykę wzbogacono scenografię Andrzeja Kreütz Majewskiego i inscenizacją Edoardo Pontiego. Utwór wielokrotnie prezentowano też w kościołach. Pomysł wykonania Requiem dla mojego przyjaciela na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie pozostaje więc w szczególnej zgodzie z intencjami kompozytora.
12 czerwca 2009 roku o godzinie 22.00
Cmentarz Centralny
Szczecin
