28 lipca w Warszawie i 29 lipca w Gdańsku jedna z najwybitniejszych wokalistek świata, autorka błyskotliwych i ambitnych tekstów. Muzyka, którą tworzy jest mroczna, jak i piękna zarazem. Nazwana przez krytyków poetką ulicy, mistrzynią narracji prawdziwego życia.
Suzanne Vega stała się czołową postacią folkowej muzyki początku lat 80-tych. W swoich poetyckich, ciepłych balladach opowiada o problemach, z którymi borykają się ludzie, dostrzega wokół siebie to, co innym umyka i przekazuje to w bardzo emocjonalny sposób. Z jej rozpoznawalnej, bardzo ambitnej twórczości inspiracje czerpały takie późniejsze gwiazdy, jak Sinead O’Connor, czy Tracy Chapman.
Suzanne Vega urodziła się 11 lipca 1959 roku w Santa Monica w Kalifornii, a dorastała w Nowym Jorku. W jej rodzinnym domu muzyka była ciągle obecna, pięknym jazzowym i folkowym melodiom mała Suzanne przysłuchiwała się z wielkim zainteresowaniem. Na efekty nie trzeba było czekać długo. W wielu 11 lat po raz pierwszy sięgnęła po gitarę, jako nastolatka pisała już własne kompozycje i teksty piosenek. Zaczęła uczyć się tańca w High School of Performing Arts, a potem studiowała literaturę angielską w Bernard College. Jednak muzyka nie dawała jej spokoju. Fascynowała ją twórczość Leonarda Cohena i Lou Reeda, którzy wywarli ogromny wpływ na jej przyszłą twórczość.
Pierwsze kroki stawiała, grywając w folkowych klubach, m.in. w popularnym Folk City, gdzie zarabiał kiedyś na życie sam Bob Dylan. Powoli zaczęła być znana w środowisku wykonawców floku, jednak na swój pierwszy kontrakt z wytwórnią czekała trzy lata. Wydawcy nie spodziewali się dużych zysków z mało popularnego w tamtych czasach nurtu muzyki, mimo to udało jej się wydać swój debiutancki krążek, nazwany po prostu Suzanne Vega. Utwór Marlene On the Wall otrzymał mnóstwo pozytywnych recenzji, znalazł się na liście magazynu Rolling Stone w 100 najlepszych nagraniach lat 80-tych, a cały album pokrył się platyną. Popularność w Europie zaskoczyła zarówno artystkę, jak i sceptycznie nastawioną do niej wytwórnie. Jej kolejny album Solitude Standing dosłownie podbija świat, a singel Luka staje się legendą. Suzanne zostaje nominowana do 3 Grammy, dzięki czemu przeciera drogę do kariery innym wykonawcom muzyki folkowej, a sama osiąga rangę międzynarodowej gwiazdy.
Pochodzący z następnej płyty singiel Tom’s Dinner okazuje się kolejnym hitem. Zostaje on zremiksowany przez brytyjską formację DNA, dzięki czemu zakochują się w nim nie tylko fani Suzanne, ale również bywalcy klubów – nowa wersja utworu króluje na wszystkich parkietach.
Ostatnia płyta SV Beauty&Crime (2007) to osobista refleksja o rodzinnym mieście artystki – Nowym Jorku i o tragedii z 11 września, w której zginął jej brat. Jednak nagrania nie są smutne, przygnębiające – przeciwnie, miłość do miasta z niej emanuje. Za tą płytę Suzanne otrzymuje nagrodę Grammy.
28 lipca, Warszawa, Sala Kongresowa
29 lipca, Gdańsk, Filharmonia Bałtycka
