14 lipca 2009 roku w Warszwie zmarł Zbigniew Zapasiewicz. Polski aktor, reżyser i pedagog był dwukrotnym laureatem Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza – przyznawanej przez redakcję miesięcznika Teatr. Za sezon 1985/1986, za rolę tytułową w Baalu Bertolta Brechta w Teatrze Powszechnym w Warszawie. Za sezon 1996/1997, za rolę Stomila w Tangu Sławomira Mrożka w Teatrze Współczesnym w Warszawie.
Zbigniew Zapasiewicz w latach 1951-1952 studiował na wydziale chemii Politechniki Warszawskiej. W 1956 ukończył warszawską PWST, gdzie od roku 1987 był profesorem. Wcześniej, w latach 1969-1971 pełnił funcję prodziekana Wydziału Aktorskiego; od 1979 był docentem na wydziale reżyserii tej uczelni. W latach 1981-1984 był dziekanem tego wydziału, a w latach 1984-1987 prodziekanem.
Debiutował rolą Ewarysta Galois w Ostatniej nocy wg Leopolda Infelda w Teatrze Młodej Warszawy w 1956. Na ekranie debiutował w 1963 roku.
Grał kolejno w teatrach: Młodej Warszawy i Klasycznym (1956-1959), Współczesnym (1959-1966 i obecnie), Dramatycznym (1966-1983). Powszechnym (1983-1987). W latach 1987-1990 pełnił funkcję dyrektora naczelnego i artystycznego Teatru Dramatycznego. Następnie w zespole Teatru Polskiego w Warszawie. W ostatnich latach życia związany z Teatrem Powszechnym w Warszawie. Przez wiele lat stały współpracownik krakowskiego Teatru STU.
W 2005 roku wystąpił w filmie Krzysztofa Zanussiego Persona non grata. Zbigniew Zapasiewicz wystąpił w roli Wiktora – ambasadora Polskiego w Urugwaju. W filmach Krzysztofa Zanussiego pojawiał się wielokrotnie, np.: Za ścianą, Barwy ochronne, Kontrakt, Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową, Persona non grata. Wystąpił też w Bez znieczulenia Andrzeja Wajdy, Matce Królów i Barytonie Janusza Zaporskiego.
