23 września 2009 roku , o godz. 20.00 w Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie odbędzie się koncert RO:TORO, zespołu grającego estońskie melodie w nowoczesnych aranżacjach.
RO:TORO to zespół wykonujący tradycyjne melodie estońskie w nowoczesnym wydaniu. Tworzą go czterej muzycy: artystka grająca na dudach, improwizujący saksofonista, gitarzysta rockowy oraz perkusista grający na bębnach wodnych, które sam skonstruował, łącząc dawną afrykańską tradycję budowania bębnów i własną pomysłowość – wykorzystał stare miski, używane niegdyś w saunie w domu jego rodziców. Ten akcent jeszcze bardziej podkreśla estońskość grupy, sauna jest bowiem ulubionym miejscem relaksu każdego Estończyka. W ciągu czterech lat istnienia zespół wydał dwa albumy pod pieczą farerskiej wytwórni płytowej TUTL, skupiającej się głównie na folku, jazzie i muzyce etnicznej oraz stał się regularnym i oczekiwanym uczestnikiem festiwali folkowych zarówno w Estonii jak i za granicą. Grupa wykorzystuje w wielkiej mierze tradycyjne estońskie melodie grane na dudach, które często stają się również inspiracją dla własnej twórczości zespołu. Saksofon i bębny wodne stanowią kontrapunkt dla tradycyjnej melodii budowanej przez dudy. RO:TORO zarówno w wersji wzmocnionej jak i akustycznej gra doskonałe koncerty i potrafi oczarować niejednego miłośnika muzyki.
Cätlin Jaago jest artystką gry na dudach, specjalistka aranżacji, frontmenka dwóch najważniejszych folkowych grup estońskich (RO:TORO i Vägilased). Studiowała grę na dudach w Akademii Kultury w Viljandii, będącej częścią Uniwersytetu w Tartu. Tam, korzystając m.in. z notacji i starych nagrań, zdobyła wiedzę na temat tradycyjnych technik gry i repertuaru melodii wykonywanych na dudach. Jest jedną z najlepszych estońskich artystek gry na dudach. Opanowawszy archaiczny styl gry, stała się znana jako wirtuoz tego instrumentu. W swoich własnych kompozycjach pokazuje, że instrument nie kryje przed nią żadnych tajemnic i wykorzystuje wszystkie jego możliwości. Jest także autorką pięknych ballad.
Marko Mägi choć przez całe swoje życie muzyczne był saksofonistą jazzowym, to podczas pobytu w Viljandi poddał się silnym wpływom folkowym i to odmieniło wykonywaną przez niego muzykę. Potrafił osiągnąć niespotykaną równowagę pomiędzy wirtuozyjnymi improwizacjami saksofonu i riffami pozostającymi wciąż blisko tradycyjnych intonacji. Jest osobą wprowadzającą do zespołu improwizacje i nowoczesny sposób myślenia.
Silver Sepp – to on zdecydował, że tak rozpowszechniona nowoczesna perkusja nie będzie używana przez RO:TORO, gdyż nie pasuje do estońskich dud. Ponieważ tradycja używania bębnów jest w Estonii dość nikła, stworzył własny zestaw perkusyjny, który śmiało można nazwać estońską perkusją. Wykorzystał materiały łatwo osiągalne w okolicy: sześć plastikowych misek, które przypadkowo zestroiły się z dudami (g-dur). By wydobyć dźwięk, napełnia jedną miskę wodą i umieszcza na niej drugą dnem do góry. Dźwięk tych trzech bębnów wodnych jest przyjemny i delikatny.
Karl Laanekask jest legendą estońskiego środowiska rockowo-jazzowego, multiinstrumentalista, wirtuoz gitary. Był członkiem takich zespołów jak Onu Bella ja Öörahu, The Claymakers, Luarvik Luarvik, Dahling, Gonzales ja Pojad, Genialistid. Obecnie w Ro:toro i Estraadiraadio. Aktywnie promuje estońską muzykę folkową wspołorganizując liczne festiwale.
Organizatorzy: Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie, Ambasada Republiki Estońskiej, Stowarzyszenie ProEstonia
