18 września 2009 roku w Warszawie zmarła Barbara Skarga, filozof, etyk, historyk filozofii, profesor Uniwersytetu Warszawskiego. Miała 90 lat.
Prof. Skarga urodziła się w 1919 roku w Warszawie. Tuż przed wybuchem II wojny światowej rozpoczęła studia filozoficzne na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. W trakcie okupacji kontynuowała naukę uczęszczając na seminaria konspiracyjne a sama w ramach średniego szkolnictwa podziemnego uczyła łaciny oraz matematyki. Jako żołnierz Armii Krajowej brała czynny udział w działalności konspiracyjnej Okręgu Wileńskiego AK, przede wszystkim jako łączniczka. Po aresztowaniu w 1944 roku 10 lat spędziła w łagrach sowieckich. W 1957 roku po powrocie z zesłania prof. Skarga ukończyła studia filozoficzne na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie pod kierunkiem prof. Niny Assorodobraj obroniła rozprawę doktorską Narodziny pozytywizmu polskiego. Karierę naukową prof. Skarga kontynuowała w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk. Za działalność konspiracyjną w trakcie wojny oraz późniejszą pracę naukową została w 1995 roku odznaczona Orderem Orła Białego.
Badania prof. Skargi koncentrowały się w pierwszym etapie jej kariery naukowej na historii filozofii, szczególnie na zagadnieniach związanych z polskim i francuskim pozytywizmem a następnie na elementach filozofii Comte’a.
Od momentu wydania w 1989 roku książki Granice historyczności datuje się drugi okres jej pracy naukowej, kiedy to podjęła własne badania filozoficzne. Jak napisał jeden z recenzentów dorobku naukowego prof. Skargi – prof. Andrzej Walicki (Uniwersytet Notre Dame, USA), monografia ta wraz z trzema studiami z tomu Przeszłość i interpretacje to najważniejszy polski wkład do filozoficznej refleksji nad dziejami filozofii, ujmowanej w ścisłym związku z historią nauki i ogólną historią idei.
Prof. Skarga jest autorem niezliczonych publikacji naukowych. Do najważniejszych jej prac należy zaliczyć m.in. wspomniane już Granice historyczności, antologię Filozofia i myśl społeczna w latach 1865-1895, jej pracę habilitacyjnąOrtodoksja i rewizja w pozytywizmie francuskim, Przewodnik po literaturze filozoficznej XX wieku a także eseje zebrane w zbiorach Tożsamość i różnica, Ślad i obecność oraz Kwintet metafizyczny. Nie można zapomnieć także o książce Po wyzwoleniu wydanej przez prof. Skargę pod pseudonimem w 1985 roku w Paryżu, zawierającej jej wstrząsające wspomnienia z okresu pobytu w obozach na terenie ZSRR.
