4 grudnia 2009 roku o godzinie 19.00 w Centrum Sztuki Impart we Wrocławiu odbędzie się pierwszy wieczór z serii Cykliczne Spotkania z Tańcem Współczesnym, Wibracje Taneczne. Celem projektu jest realizacja we Wrocławiu cyklicznych wydarzeń artystycznych związanych ze sztuką tańca współczesnego. Cykl comiesięcznych spotkań wrocławskiej publiczności z tańcem współczesnym zakończy się przeglądem najciekawszych spektakli tanecznych i projektów międzynarodowych z udziałem polskich twórców, w listopadzie 2010 roku.
Program pokazów jest skonstruowany tak, aby zaprezentować możliwie całą rozmaitość sposobów podejścia do zagadnienia sztuki tańca współczesnego i form jego uprawiania. Otwarta formuła projektu stanowi o jego specyfice i co istotne podkreśla rolę odbiorcy, świadomego uczestnika wydarzeń, który chce współtworzyć przestrzeń współczesnej kultury. Możliwość stałych prezentacji spektakli, projektów międzynarodowych z udziałem polskich tancerzy i choreografów, organizacja warsztatów tanecznych i paneli dyskusyjnych stworzy doskonałe warunki do rozwoju i promocji tej dziedziny sztuki. Opiekę kuratorską nad projektem objął Adam Kamiński- arteterapeuta, instruktor teatralny, animator kultury i koordynator licznych projektów z zakresu sztuki performance i tańca współczesnego. Członek Jury Polskiej Platformy Tańca w 2008 roku.
Program:
We are oh so lucky
reżyseria: Ana Brzezińska
dramaturgia: Wojciech Klimczyk
choreografia: Dominika Knapik
występują: Dominika Knapik, Klara Bielawka, Mariusz Zaniewski
muzyka: collage
We are oh so lucky to próba stworzenia hybrydalnego teatralnego języka, w którym ruch, obraz i słowo są wobec siebie równorzędne, dzięki czemu przekaz wymyka się jednoznacznej klasyfikacji. To zbiór bodźców, z których widz konstruuje własną narrację dotyczącą codzienności. Lucky (Dominika Knapik) – figura zainspirowana postacią z Czekając na Godota S. Becketta, prowadzi indywidualny pokaz elementarnych cząstek nowego języka, opisując rzeczywistość, która ją ukształtowała. Ta rzeczywistość może czasem wydawać się przerażająca, lecz to nie szkodzi. W końcu nic tak nie poprawia samopoczucia jak sport.
Bonsai
tańczy – Leszek Bzdyl
choreografia – Katarzyna Chmielewska
światło – Michał Kołodziej
Bonsai w wykonaniu Leszka Bzdyla to minimalistyczny układ, który ujął widzów swoim zdystansowaniem i ironią. Choreografię tę stworzyła Katarzyna Chmielewska. Wykorzystanie dadaistycznej gry z formą jakże celnie prowadzi do korzeni nazwy założonego przez wykonawcę i choreografkę teatru – Dada von Bzdülöw.
Yugoboy.com
Choreografia: Sławek Bendrat
Występują: Sławek Bendrat, Dominik Krawiecki
Scenografia: Barbara Salchli
Muzyka: Bałkańska muzyka folkowa
Tłumaczenie: Paweł Bednarek, Walther Zimmerli
Spektakl zainspirowany przez wideo instalację How we in the Balkans kill rats serbskiej artystki Mariny Abramović. Twórczość performerki jest związana w dużej mierze z miejscem jej pochodzenia, sytuacją na Bałkanach i z doświadczeniem XX wieku. Prace wideo często połączone są z aktywnością performance, w których ciało artystki jest podstawowym medium i jednocześnie częstym tematem. W swojej pracy Bendrat bada historię i tradycję poprzez eksplorację seksualności. Zastanawia się jakie miejsce mogą mieć wierzenia, rytuały we współczesnej cywilizacji, poddanej zachodnioeuropejskiemu modelowi życia.
4 grudnia 2009 roku, godzina 19.00, Centrum Sztuki Impart we Wrocławiu, ul. Mazowiecka 17, Wrocław
