6 stycznia 2010 roku o godzinie 19.00 w Galerii Fundacji Atelier w Warszawie odbędzie się wernisaż wystawy Marty Kochanek – Zbroi Moherowe berety. Wystawę można oglądać do 28 stycznia 2010.
Internet od lat służy człowiekowi do celów pożytecznych, lecz jednocześnie, stopniowo pożera to, co w nim najcenniejsze – istotę bycia stworzeniem społecznym. Pozornie możesz być tu kimś anonimowym. Możesz pisać, komentować, osądzać, chwalić i krytykować wszystko, co dzieje się wokół ciebie. Anonimowość daje ci poczucie władzy, masz prawo do wyrażania własnych myśli bez większych konsekwencji i ograniczeń. Pisać słowa, których nie wypowiedziałbyś na głos. Dlaczego komentarze na forum czasami zupełnie nie mają związku z wiadomością i są nie na temat? Bo to abstrakcja, rodzaj gry w której przegrywa ten kto za bardzo uwierzy. Komentujący zawsze wygrywa, bezpiecznie ukryty, nie do rozpoznania. Słowa jak miecz spadają na polityków, wojsko, kler, zachowania gwiazd, uda, piersi, nosy i …stringi aktorek. Mamy wrażenie, że Internet staje się rodzajem terapii przed monitorem, oczyszczeniem z żalu do świata.
Czytałam teksty w sieci i byłam przerażona, że żyję wśród takich prymitywnych i agresywnych ludzi. Uznałam, że zaprezentowanie na wystawie cytatów z forum czarno na białym zrobi internautom nieadekwatną reklamę. Oni tylko czekają na to, żeby zwrócić na siebie uwagę, wywołać dyskusję. Postanowiłam, że dostaną od mnie coś specjalnego. Pokażę ich chamskie teksty o gejach, udach i politykach przez różowe okulary. Dodam im najprawdziwszych kolorów. Stworzę dla nich formę, którą można zobaczyć, której można dotknąć. Słowem: przywrócę ich społeczeństwu.
A Was poproszę o komentarz na forum.
Marta Kochanek – Zbroja
Marta Kochanek – Zbroja (ur. 1979) ukończyła Wydział Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom uzyskała w pracowni prof. Leona Tarasewicza w 2004 roku. W swoich pracach artystka opisuje otaczający ją świat, rzeczywistość życia w społeczeństwie oraz ludzi, których w nim spotyka. Jej obrazy przedstawiają sceny z życia codziennego. Ludzie z jej prac są naturalni, nie są upiększani, ani idealizowani. W swej twórczości dużą uwagę poświęca także zagadnieniu kobiecości, której dotyczył jej dyplom.
W jej obrazach dużą rolę odgrywają kolor i kreska, którymi posługuje się w oparciu o kolorowanki znane nam z dzieciństwa . Najważniejszy jednak zawsze jest kolor, który używany jest bardzo sporadycznie. Nie jest on jednak nigdy przypadkowy. Artystka posługuje się nim by zwrócić uwagę odbiorcy na poszczególne elementy danej sytuacji.
