24 stycznia 2010 roku o godzinie 19.00 na Scenie Głównej Teatru Ateneum w Warszawie odbędzie się premiera spektaklu Skiz w reżyserii Marii Spiss. Utwór Gabrieli Zapolskiej wystawiany będzie przez kolejne dni od 26 do 29 stycznia 2010 roku.
Miłość, to gra, wygrywa ten, kto ma najwięcej i najsprytniej uzbieranych atutów w ręku. Ale miłość w małżeństwie wymaga osobnych kart. Ot… jak w taroku… Jest tam jedna karta, która się nazywa skiz, ona bije wszystkie, nawet damy. Skoro ma się w ręku skiza, wygrywa się partię.
Maria Spiss proponuje intrygujące odczytanie dramatu z początku ubiegłego wieku. Dwie małżeńskie pary, doświadczeni Lulu i Tolo oraz młodzi stażem Wituś i Muszka, prowadzą ze sobą niebezpieczną grę. Zabawa w uwodzenie szybko wymyka się im spod kontroli. Sprawdzone formuły gry ulegają wyczerpaniu, gramatyka niewinnego flirtu przestaje obowiązywać. Czy świat pozbawiony reguł jest rzeczywiście tak atrakcyjny jak wydaje się bohaterom tekstu Zapolskiej? W Skizie prawda uczuć konkuruje z emocjonalnym wampiryzmem. Gra toczy się o wysoką stawkę. Czy naprawdę zwycięży w niej ten, kto ma tytułowego skiza – kartę, która przebija wszystkie inne?
Maria Spiss – jedna z najciekawszych reżyserek młodego pokolenia. Absolwentka wydziału filozoficznego UJ, Studium Literackiego UJ i Wydziału Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie. Otrzymała wyróżnienie za powieść w konkursie im. Macieja Słomczyńskiego, zorganizowanym przez Instytut Polonistyki UJ. Radio Szczecin zrealizowało słuchowisko na podstawie jej tekstu pt. Taki kraj, nagrodzonego w konkursie Radia i Telewizji Szczecin. Jej dramat Dziecko otrzymał wyróżnienie Eurodramie 2004, a sztuka Exit wyróżnienie w konkursie B@zart 2006. Jako reżyser zadebiutowała w Starym Teatrze Ajasem Sofoklesa. Wyreżyserowała także spektakle Pani Bóg Halina Marka Millera, Sędziów Stanisława Wyspiańskiego, Choinkę u Iwanowów Aleksandra Wiedeńskiego oraz Starostę Kaniowskiego.
Gra. Jeśli jest jedynym sposobem na życie, wymaga bezwzględnego podporządkowania się regułom w każdej jego sferze. Gracze doskonali tak prowadzą grę, że zawsze przynosi im ona korzyści. Znają siebie doskonale, kontrolują wzajemne posunięcia. Ufają, że partner nie przekroczy reguł. Zmiana sposobu gry nie mieści się w ustalonych zasadach, więc teoretycznie nigdy nie ma prawa do niej dojść. Gracze doskonali od partnerów potrafią uzyskać to, co zamierzyli. Na partnerach można się jednak zawieść. Raz. Partnerzy zaczynają pragnąć więcej, rozbudzeni obietnicą, którą przynosi gra. Domagają się autentyczności i ją osiągają, uwalniając się od wyrafinowanej sztuczności reguł. Wobec autentyczności gracze doskonali są bezradni. W obliczu autentyczności ich reguły nie działają. Gracze doskonali nie chcą dopuścić do świadomości faktu, że ich reguły po raz pierwszy nie sprawdziły się i wyczerpały. To prowadzi bowiem do konstatacji, że ich życie także się wyczerpało. Gracze doskonali poza grą nie posiadają nic. Pozostałych partnerów przerasta to, co zyskali. Where is the winner? (Maria Spiss)
Obsada spektaklu:
LULU- Halina Łabonarska
TOLO – Krzysztof Tyniec
MUSZKA – Anna Gorajska
WITUŚ – Wojciech Brzeziński
