21 stycznia 2010 roku o godzinie 18.00 w warszawskiej Zachęcie w ramach cyklu Przyjdź i zadaj pytanie odbędzie się spotkanie z Ewą Domańską na wystawie Zbigniew Libera. Prace 1982-2008. Ewa Domańska przedstawi wybrane prace Zbigniewa Libery, które dotyczą przepracowania pamięci o przeszłości. Mówić będzie przede wszystkim o Lego, Pozytywach i Co robi łączniczka. Prowadzącą spotkanie interesuje, w jaki sposób prace artysty ukazują mechanizmy tworzenia rożnych obrazów przeszłości, jak podchodzi on do źródeł historycznych (fotografii dokumentacyjnych), jak nimi manipuluje, by – tak, jak to jest w przypadku Pozytywów – budować fantazmatyczną wizję teraźniejszości, która nie jest martyrologiczna.
Czy faktycznie Libera śmieje się z historii? – jak pisał Valez. Czy jest memetykiem, który ingeruje w żywe struktury pamięci? Czy jego prace włączają się w proces tworzenia tzw. pamięci reparacyjnej? Czy faktycznie artyści, tacy jak on, mogą ocalić nasze myślenie od schematyzmu i bezkrytyczności? Czy jego sztuka legalizowanego buntu jest sposobem na skuteczny opór wobec władzy narzucającej jedynie właściwe postrzeganie przeszłości? – to tylko niektóre pytania, które narzucają się w rozważaniach na temat historycznego aspektu sztuki Zbigniewa Libery.
Dr hab. Ewa Domańska pracuje w Instytucie Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz w Department of Anthropology, Stanford University, USA. Zajmuje się współczesną anglo-amerykańską teorią i historią historiografii oraz porównawczą teorią nauk humanistycznych. Autorka książek: Mikrohistorie: spotkania w międzyświatach (1999, 2005); Historie niekonwencjonalne (2006) – tam rozdział poświecony Pozytywom Libery. Redaktorka wielu publikacji, m.in. Pamięć, etyka i historia (2002); Zagłada. Współczesne problemy rozumienia i przedstawiania (wraz z Przemysławem Czaplińskim, 2009). Na jej zaproszenie, w październiku 2007 roku, Zbigniew Libera poprowadził w Instytucie Historii UAM cykl seminariów pt. Jak zrozumieć, że sztuka jest myśleniem?
