30 stycznia 2010 roku o godzinie 16.30 w Świetlicy Krytyki Politycznej w Trójmieście w Gdańsku odbędzie się spotkanie ze sztuką i wokół sztuki artysty zaangażowanego, politycznego, krytycznego i społecznego – Artura Żmijewskiego.
30 stycznia 2010 roku – pokaz filmów z cyklu Demokracje (2009) oraz dyskusja, w której udział wezmą: Artur Żmijewski, Grzegorz Klaman (Instytut Sztuki Wyspa), Małgorzata Taraszkiewicz – Zwolicka (Gdańska Galeria Fotografii). Prowadzenie: Katarzyna Czarnecka (KP).
2 lutego 2010 roku o godzina 18.00 odbędzie się pokaz filmów Aldo, Dorota, Yolanda z cyklu Wybrane prace (2007) oraz dyskusja Sztuka pracy, w której udział wezmą: Lidia Makowska (Kultura Miejska), Alina Żemojdzin (artystka interdyscyplinarna), Radosław Kryszk (socjolog), Sylwester Gałuszka i Mikołaj Jurkowski (Robotnicy Sztuki z PGR_art). Prowadzenie: Jakub Knera (trojmiasto.pl).
Demokracje to zestaw krótkich filmów nakręconych przez Artura Żmijewskiego – swoistych reportaży z przebiegu społecznych demonstracji, które śledził w Polsce, Europie, Izraelu i na Zachodnim Brzegu. Są wśród nich zdarzenia stricte polityczne – protesty, wiece, parady, ale też sceny rekonstrukcji historycznych wydarzeń, zapis pogrzebu Jörga Haidera, zamieszek ulicznych podczas Euro 2008 w Berlinie czy mszy w warszawskim kościele św. Stanisława Kostki.
Razem z innymi zwykłymi ludźmi, miałem okazję uczestniczyć w rozmaitych demonstracjach i protestach, razem z innymi mogłem przeżywać swoje uczestnictwo w masie krytycznej demokracji – jaka by ta demokracja nie była, faktyczna czy pozorowana, funkcjonująca w państwie wolnym, półwolnym lub okupowanym. Każde z tych wydarzeń zostało skrojone na moją miarę i zdawało się być ostatecznym horyzontem mojego politycznego uczestnictwa – iść i krzyczeć hasła lub stać za barierką, oddzielającą mnie od przestrzeni dla vip – ów. Bo tylko oni mogą dostąpić zaszczytu i rozkoszy pełnego uczestnictwa w akcie politycznej pornografii, jakim jest zbliżenie do centrum wydarzenia. (Komentarz artysty na temat filmów)
Natomiast w cyklu kilkunastominutowych filmów Wybrane prace stworzył portrety tzw. zwykłych ludzi, pracujących w fabrykach czy wykonujących inne proste czynności. Żmijewski towarzyszył im w pracy, podczas obowiązków domowych, wypoczynku, a nawet filmował ich sen.
Może się wydawać, że Żmijewski osłabia sztukę, pozbawiając ją elitarności, z drugiej jednak strony wzmacnia ją, przypisując jej istotną funkcję społeczną. Przez wielu przekroczenie granicy autonomii sztuki i traktowanie jej instrumentalnie jest równoznaczne z opuszczeniem jej raz na zawsze. Czy to ciągle sztuka? – pytają. Wydaje się, że Żmijewski nie obawia się takiego kroku, stawka artystyczna nie ma tu już bowiem większego znaczenia.
Artur Żmijewski (1966 r.) – artysta multimedialny związany z Fundacją Galerii Foksal. Od 2006 roku redaktor artystyczny Krytyki Politycznej. W latach 1990 – 95 studiował na Wydziale Rzeźby warszawskiej ASP. Uczeń Kowalni – pracowni Grzegorza Kowalskiego, z której wywodzą się polscy artyści sztuki krytycznej. Filmem Powtórzenie reprezentował Polskę na 51. Biennale Sztuki Współczesnej w Wenecji. Jest laureatem nagrody Fondazione Sandretto Re Rebaudengo Per L’Arte w 2000.
Do jego najgłośniejszych prac należą: Oko za oko (1998) – film pokazujący niepełnosprawne osoby, którym zdrowi użyczają brakujących kończyn, tworząc osobliwe humanoidalne hybrydy, Lekcja Śpiewu 2 (2003) – głuche dzieci próbują śpiewać kantaty Jana Sebastiana Bacha w kościele Św. Tomasza w Lipsku, ponosząc spektakularna klęskę a jednak tworząc nowy muzyczny język, KR WP (2000) – nadzy żołnierze z kampanii reprezentacyjnej są poddawani regularnej musztrze, pokazując swoja cielesna słabość, Nasz Śpiewnik (2003), nakręcony w Izraelu, dokumentacja muzyczno – emocjonalnej pamięci starszych osób, które opuściły Polskę w latach 30. i 40., przypominają sobie piosenki z dzieciństwa, z których większość to patriotyczne utwory, uchodzące za rdzeń polskiej tożsamości narodowej. Autor książki Drżące ciała. Rozmowy z artystami (2007) wydanej w Serii Krytyki Politycznej.
