• Start
  • Sztuki wizualne
  • Muzyka
  • Film
  • Teatr
  • Literatura
  • Fotografia
  • Design
  • Architektura
  • Historia
  • Home
  • Magazine
  • Tour
  • Rejestracja
  • Home
  • Magazine
  • Tour
  • Rejestracja
  • Start
  • Sztuki wizualne
  • Muzyka
  • Film
  • Teatr
  • Literatura
  • Fotografia
  • Design
  • Architektura
  • Historia
  • Sztuki wizualne

Sen nocy letniej / A Midsummer Night’s Dream

  • joanna2
  • 2010-03-17

19 marca 2010 roku na Scenie im. Jerzego Grzegorzewskiego w Teatrze Polskim we Wrocławiu odbędzie się premiera przedstawienia Sen nocy letniej w reż. Moniki Pęcikiewicz.

Plakat (proj. graf. Natalia Kabanow, fot. Roland Okoń)
Plakat (proj. graf. Natalia Kabanow, fot. Roland Okoń)

W postseksualnym i postuczuciowym świecie partner w relacji wykorzystywany jest tylko do intensyfikacji przyjemności zmysłowej. Staje się narzędziem, obiektem manipulacji, traci podmiotowość. Poszukiwania adekwatnej formy artystycznej przedstawienia są dokonywane przez twórców z wykorzystaniem urządzeń multimedialnych i z nieoczywistym użyciem światła. Zamiast lasu ateńskiego bohaterowie znajdują się w rzeczywistości planu filmowego, który dokłada kolejne piętra zapisanych przez Shakespeare’a relacji, tutaj jeszcze relacjonowanych przez ciągle pracującą kamerę: postać – postać, aktor – aktor, aktor – postać, człowiek – postać, człowiek – aktor, człowiek – człowiek. I widz. W postindustrialnym świecie prawdziwy las oznacza jego imitację zbudowaną w studiu filmowym. Naturę zastąpiła technika.

Twórcy przedstawienia przybliżają nowe formy życia wspólnotowego, włączając w to zarówno świat ludzki, jak i naturę. Idea spektaklu rodzi się z myśli Shakespeare’a, że wszelkie relacje – miłosne, seksualne, wspólnotowe – mają charakter przypadkowy. W końcu to niezbyt przemyślane operacje na zmysłach i wyobraźni, dokonywane przez Oberona i Puka, prowokują dynamiczne metamorfozy w ateńskim lesie. W zapisanej przez Shakespeare’a wizji wyraża się sprzeciw wobec sentymentalizmu platońskiej wersji świata idei i miłości. Shakespeare pokazuje fałsz tej koncepcji. Tworzy rzeczywistość snu, w której wszystko staje się możliwe, potencjalne, otwarte.

Monika Pięcikiewicz ukończyła studia na Wydziale Aktorskim, a później Wydziale Reżyserii Akademii Teatralnej w Warszawie. W roku 2000 asystowała Jerzemu Jarockiemu w przygotowywaniu inscenizacji Wujaszka Wani w Teatrze Polskim we Wrocławiu. Na naszej scenie również udanie debiutowała, reżyserując Leworęczną kobietę wg Petera Handkego (2001). Kolejny spektakl powstał prawie cztery lata później – był to wujaszekwania.txt wg Antona Czechowa w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (2004). W roku 2006 wystawiła prapremierowo sztukę Przemysława Nowakowskiego Twój, Twoja, Twoje (Teatr Polski w Poznaniu), a później po raz drugi w Polsce po drugiej wojnie światowej Tytusa Andronikusa Williama Shakespeare’a. Do Teatru Polskiego we Wrocławiu wróciła po pięciu latach, reżyserując tu Trzy siostry (ONE) wg A. Czechowa (2006), a następnie Hamleta W. Shakespeare’a (2008; specjalne wyróżnienie, Konkurs na najlepszą inscenizację Szekspirowską sezonu 2007/2008). Sen nocy letniej W. Shakespeare’a na naszej scenie (2010) jest jej pierwszym przedstawieniem po prawie dwuletniej przerwie. Poza twórczym podejściem do tekstu reżyserka znana jest również z zamiłowania do rozmachu scenicznego i mnożenia scen zbiorowych.

Bartosz Frąckowiak jest absolwentem Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych Uniwersytetu Warszawskiego i międzyuczelnianych studiów w Akademii Artes Liberales. Doktorant w Zakładzie Dramatu i Teatru Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Współpracował z redakcjami Didaskaliów i Teatru. Jako jeden z czterech młodych dramaturgów uczestniczył w sezonie 2003/2004 w Teatrze Dramatycznym w Warszawie w projekcie Małgorzaty Dziewulskiej Ibsen. Fragmenty. Reżyser spektakli Ksiądz H., czyli Anioły w Amsterdamie wg Księdza Heleny i Ostatniego zlotu aniołów Mariana Pankowskiego (Teatr Wybrzeże w Gdańsku, 2009) oraz Gniew na podstawie powieści Olgi Tokarczuk Prowadź swój pług przez kości umarłych (Teatr Dramatyczny im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu, 2009).

Dramaturg przedstawień wyreżyserowanych przez Wiktora Rubina: Tramwaj zwany pożądaniem Tennesee Williamsa w Teatrze Polskim w Bydgoszczy (2006), Terrordrom Breslau wg powieści Tima Staffela w Teatrze Polskim we Wrocławiu (2006), Lilla Weneda Juliusza Słowackiego w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (2007), Przebudzenie wiosny Franka Wedekinda w Teatrze Polskim w Bydgoszczy (2007) oraz Drugie zabicie psa wg Marka Hłaski w Teatrze Polskim w Bydgoszczy (2007). Później był dramaturgiem spektakli Agnieszki Olsten – razem zrealizowali Otella Williama Shakespeare’a w Teatrze Narodowym w Warszawie (2008) i Samsarę Disco na podstawie Iwanowa Antona Czechowa i Życia owadów Wiktora Pielewina w Teatrze Polskim we Wrocławiu (2009). Jest też dramaturgiem Snu nocy letniej W. Shakespeare’a w Teatrze Polskim we Wrocławiu (reż. Monika Pęcikiewicz, 2010).

Sen nocy letniej / A Midsummer Night’s Dream, William Shakespeare
przekład – Stanisław Barańczak
reżyseria – Monika Pęcikiewicz
dramaturgia – Bartosz Frąckowiak
scenografia – Mirek Kaczmarek FEAT. FELLINI
kostiumy – Mirek Kaczmarek i Małgorzata Matera
reżyseria światła i wideo – Wojciech Puś
muzyka – Krzysztof Kaliski
choreografia scen walki – Grzegorz Mikołajczyk

obsada:
Tezeusz – Michał Chorosiński
Hipolita – Marta Zięba
Lizander – Marcin Czarnik/Błażej Michalski
Demetriusz – Mirosław Haniszewski
Hermia – Anna Ilczuk
Helena – Dagmara Mrowiec
Oberon – Adam Cywka
Tytania – Ewa Skibińska
Puk – Marcin Pempuś
Mikołaj Podszewka – Adam Szczyszczaj
Franciszek Piszczała – Michał Opaliński
Piotr Kloc – Rafał Kronenberger

asystent reżysera – Mirosław Haniszewski
konsultacja choreograficzna – Tomasz Wygoda
koordynator projektu – Hanna Frankowska
inspicjent – Ewa Wilk
sufler – Magdalena Kabata
rekwizytor – Marek Iwanaszko
realizacja światła – Dariusz Bartołd, Wojciech Bratos
realizacja wizji – Kazimierz Blacharski, Marek Matysiak
realizacja dźwięku – Tomasz Zaborski, Rafał Dudek, Marek Zaborski
montaż nagrań – Tomasz Zaborski
realizacja nagrań – Rafał Dudek
dodatkowe efekty dźwiękowe są zamierzone

Teatr Polski we Wrocławiu

Tags
  • Bartosz Frąckowiak
  • Monika Pęcikiewicz
  • Teatr Polski we Wrocławiu
  • William Shakespeare
  • Wrocław
Poprzedni artykuł
  • Sztuki wizualne

Oprowadzanie kuratorskie: Rosyjska ruletka

  • magda-kraszpulska
  • 2010-03-17
Wyświetl artykuł
Następny artykuł
  • Literatura

Lipskie Targi Książki 2010

  • magda-kraszpulska
  • 2010-03-17
Wyświetl artykuł
Może Cię zainteresować
Treści kulturowe
Wyświetl artykuł
  • Sztuki wizualne

Wskazówki dotyczące optymalizacji treści kulturowych za pomocą narzędzia parafrazowania

  • 2024-03-26
18. edycja konkursu APH (źródło: materiały prasowe)
Wyświetl artykuł
  • Konkursy i nagrody
  • Sztuki wizualne

Młodzi artyści nagrodzeni w 18. edycji konkursu Artystyczna Podróż Hestii

  • 2019-05-19
Wystawa: Klęska urodzaju – początki sztuki ekologicznie zaangażowanej w Polsce (źródło: materiały prasowe)
Wyświetl artykuł
  • Sztuki wizualne
  • Wystawy

Klęska urodzaju – początki sztuki ekologicznie zaangażowanej w Polsce

  • 2019-05-16
Janusz Lipiński, z cyklu Templum, Crux, Thanatos (źródło: materiały prasowe)
Wyświetl artykuł
  • Sztuki wizualne
  • Wystawy

Janusz Wincenty Lipiński. Nieposkromiona wolność i frywolność linii

  • 2019-05-09
Janusz Jasiński, Symbioza (źródło: materiały prasowe)
Wyświetl artykuł
  • Sztuki wizualne
  • Wystawy

Wystawa wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych w Retro Office House

  • 2019-05-09
Młoda Sztuka, Filip Maszant (źródło: materiały prasowe)
Wyświetl artykuł
  • Aktualności
  • Sztuki wizualne
  • Wystawy

Młoda Sztuka w DESA Unicum

  • 2019-05-07
Carl Borromäus Ruthart (1630–1703), Lew i tygrys walczący o upadłego jelenia przed klasycznym sarkofagiem w jaskini na tle krajobrazu z piramidą (źródło: materiały prasowe)
Wyświetl artykuł
  • Sztuki wizualne
  • Wystawy

Wystawa Natura i duchowość. Carl Borromäus Ruthart (1630–1703) bogatsza o obraz Rutharta z kolekcji ERGO Hestii

  • 2019-05-07
Lech Kunka (1920-1978), Nike, 1953, tempera/papier, 125 x 99 cm (źródło: Dom Aukcyjny Artissima – materiały prasowe)
Wyświetl artykuł
  • Sztuki wizualne
  • Wystawy

St-53. Artyści kręgu awangardy

  • 2019-05-07

Archiwum News O.pl

© Ownetic 2020 / Polityka Prywatności

O nas

  • Archiwum

Wprowadź słowo kluczowe i naciśnij Enter.