Od 26 marca 2010 roku w Muzeum Narodowym w Krakowie będzie można oglądać wystawę Tak jest. Marcin Maciejowski. Wystawa będzie pierwszą w Polsce tak obszerną prezentacją twórczości Marcina Maciejowskiego – rysownika i malarza, jednego z najciekawszych i najbardziej znanych artystów młodszego pokolenia.
W Gmachu Głównym Muzeum Narodowego w Krakowie, na powierzchni 1000 metrów kwadratowych, będzie można zobaczyć ponad sto obrazów, w większości z ostatnich lat, wypożyczonych z kolekcji muzealnych i prywatnych z Wielkiej Brytanii, Niemiec, Polski, Austrii i Stanów Zjednoczonych. Kilka prac artysta namalował specjalnie na ten swój pierwszy, indywidualny pokaz w muzeum.
Marcin Maciejowski zadebiutował w Krakowie w latach 90, więc jego postawa artystyczna kształtowała się w epoce transformacji, gdy skutkiem przemian ekonomicznych i społecznych był dynamiczny rozwój mass mediów. W swoim malarstwie, z założenia – realistycznym, artysta prowadzi dialog z nimi oraz reprezentowaną przez nie kulturą popularną. Medialne zapożyczenie to ważna cecha tego malarstwa: miejsce klasycznego, akademickiego studium z natury zajmuje studium z amatorskiej fotografii, ilustracji wyciętej z gazety, kadru filmowego lub Internetu. Kolekcjonowane przez niego wycinki i fotografie składają się na swoiste medialne archiwum.
Aranżacja wystawy Tak jest nawiązuje do filmu Charliego Kaufmana Synecdoche, New York (2008 r.), w którym reżyser teatralny, być może alter ego samego Kaufmana, buduje w gigantycznej, poprzemysłowej hali replikę miasta, by umieścić w niej spektakl mający zastąpić realne życie. Widz, który przyjdzie do muzeum, odniesie wrażenie, że wędruje po placach, ulicach, zakamarkach i pasażach sztucznego miasta. W takiej scenerii umieszczone zostały poszczególne odsłony wystawy, inspirowane tytułami obrazów artysty. Przy wejściu zobaczyć będzie można skopiowane z sieci internetowej obrazy Do not copy, przedstawiające słynne aktorki Brigitte Bardot i Claudię Cardinale. Tytuł odsłony Nie kopiować odsyła do charakterystycznej w naszych czasach zasady masowego powielania obrazów. Kopiowanie stało się częścią kultury konsumpcyjnej, a od lat 60. XX wieku weszło na stale do praktyki artystycznej i zyskało status sztuki. Kolejna odsłona – Byliśmy szczęśliwi – skupia się na różnych konwencjach przedstawiania kobiet.
Podziemny magazyn stawia pytanie: jak w malarstwie przedstawić to, co zwykle jest niewidzialne lub dostępne jedynie we fragmencie? Maciejowski sięga po znaną z masowych mediów technikę ujmowania informacji w formę diagramów i infografik. W Horta de Ebro Maciejowski śledzi sposoby rozumienia pojęcia i mitu artysty w kulturze europejskiej. Często przedstawia wizerunki artystów w kontekście wydarzeń społeczno – historycznych lub w sytuacjach prywatnych. Przed gołębnikiem stawia pytanie o autokreację, skłania do refleksji nad zwyczajem chwalenia się w przestrzeni publicznej. Skakanka obejmuje wymyśloną i wymalowaną kolekcję artysty poświęconą wizerunkom innych artystów i ich twórczości. To rodzaj nierzeczywistego zbioru, gabinetu i studia artysty.
Obrazy w przestrzeni nazwanej Oświęcim narzucają odbiorcy z jednej strony rolę podglądacza, z drugiej – odwołują się do jego prywatnych zbiorów pamięci. W odsłonie Myślisz, że pozwolę ci odejść artysta odnosi się do obrazu filmowego, traktowanego przez widza jako zgodny z rzeczywistością. Rozkłada np. Ojca chrzestnego na fragmenty według reguł komponowania obrazu malarskiego. Odpoczynek – to część wystawy uwalniająca widza od presji obcowania z codziennym nadmiarem obrazów. Wystawę zamyka rozdział 07.15 skupiający prace odnoszące się do obserwacji i analizy codziennego otoczenia malarza. Spojrzenie z dystansu na własne środowisko miesza się u Maciejowskiego z potrzebą wykreowania swoistej podniosłej atmosfery.
Marcin Maciejowski, rocznik 1974, mieszka w Krakowie. Studiował architekturę na Politechnice Krakowskiej i grafikę w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Zadebiutował jeszcze jako student, w drugiej połowie lat 90. W latach 1996–2001 był członkiem Grupy Ładnie (razem z Rafałem Bujnowskim, Markiem Firkiem, Wilhelmem Sasnalem i Józefem Tomczykiem Kurosawą), redaktorem i współwydawcą Pisma we Wtorek. Robił ilustracje do Machiny, Przekroju i Polityki. W 2002 roku został laureatem Paszportu Polityki za spostrzegawczość i dowcip oraz nowatorskie wykorzystanie stylistyki reklamy do opisu emocji naszych czasów.
Wystawie towarzyszy obszerny dwujęzyczny polsko-angielski katalog z reprodukcjami i opisami obrazów oraz tekstami polskich i zagranicznych autorów, dwujęzyczny folder oraz cykl wykładów i spotkań.
Kurator wystawy: Goschka Gawlik
Koordynator wystawy: Grażyna Kulawik
Autor aranżacji wystawy: Marcin Mikos
26 marca 2010 – 23 maja 2010
Muzeum Narodowe w Krakowie – Gmach Główny, al. 3 Maja 1
