21 maja 2010 roku o godz. 19.00 w Teatrze na Woli w Warszawie odbędzie się kolejna odsłona cyklu Wszystko już było. Spotkania z mistrzami teatru. Gościem będzie wybitna aktorka, legendarna gwiazda Kabaretu Starszych Panów, w ostatnich latach związana również z Teatrem Na Woli, Barbara Krafftówna.
Spotkanie poprzedzi pokaz spektaklu Teatru TV Co się właściwie stało z Betty Lemon? w reż. Tomasza Wiszniewskiego z 1994 roku. To półgodzinny monodram, w którym Barbara Krafftówna stworzyła kreację szalonej staruszki, przygotowującej się do odbioru tytułu inwalidki roku.
Rozmowę o zawodzie aktora, legendarnym Kabarecie i rolach filmowych i teatralnych Barbary Krafftówny poprowadzi Remigiusz Grzela. Dotychczas bohaterami spotkań Wszystko już było w Teatrze Na Woli byli m.in. Tadeusz Łomnicki, Tadeusz Kantor, Jarosław Iwaszkiewicz, Adam Hanuszkiewicz, Robert Wilson, Izabella Cywińska, Stanisława Celińska, Ignacy Gogolewski, Jan Englert.
Barbara Krafftówna aktorstwa uczyła się w legendarnym Studio Dramatycznym Iwo Galla w Warszawie. Zadebiutowała 20 listopada 1946 w Homerze i Orchidei Gajcego na scenie Teatru w Gdyni w miejscu, gdzie obecnie znajduje się scena Teatru Muzycznego.
Następnie przeszła do Teatru im. S. Jaracza w Łodzi, potem grała w Teatrze Polskim we Wrocławiu. Do Warszawy przeniosłą się by grać kolejno w Teatrze Młodej Warszawy, Teatrze Komedia, Teatrze Dramatycznym, Teatrze Narodowym, Teatrze Syrena, potem w Teatrze Współczesnym. W Stanach Zjednoczonych w wersji angielskiej grała tytułową rolę w Matce Witkacego. W Los Angeles współpracuje z Amerykańskim Instytutem Filmowym i tam w teatrze prof. Michaela Hacketta gra m.in. polskie sztuki W. Gombrowicza po angielsku: Biesiadę u hrabiny Kotłubaj oraz Medytacje na temat dziewictwa.
Jedną z najbardziej pamiętnych ról Barbary Krafftówny jest Felicja w filmie Jak być kochaną w reżyserii Wojciecha Hasa, za którą zostaje nagrodzona Złotymi Wrotami w San Francisco. Uhonorowana wieloma nagrodami w kraju i zagranicą.
Wróciła do Polski po latach, przygotowując w 2006 roku na swój Jubileusz 60-lecia pracy artystycznej monodram Remigiusza Grzeli Błękitny diabeł, który współreżyserowała z Józefem Opalskim. Od powrotu do Polski właściwie nie schodzi ze sceny grając Matkę w Peer Gyncie. Szkicach z dramatu Henryka Ibsena i rolę tytułową w Alicji w reżyserii Pawła Miśkiewicza w Teatrze Dramatycznym, stuletnią Anastazję w Oczach Brigitte Bardot w reżyserii Macieja Kowalewskiego w Teatrze Na Woli, świętując tym spektaklem swoje 80. urodziny, a także śpiewając recital Dziękuję za pamięć w Teatrze Syrena.
