19 sierpnia 2010 roku o godzinie 12.00 w Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie odbędzie się spotkanie z Adamem Zamoyskim, autorem książki Chopin. Książę romantyków. Kolejne spotkanie z pisarzem będzie miało miejsce 1 września o godzinie 18.00 w Kordegardzie Chopin 2010 w Warszawie.
Autor przedstawia życie i dzieło kompozytora w kontekście europejskim, na tle artystycznych i społecznych środowisk Paryża, Wiednia, Warszawy i Londynu. Kompozytor jawi się w niej jako inteligentny i pełen humoru człowiek, choć często dręczony cierpieniem i troską.
Zamoyski obficie korzysta z źródeł historycznych, zapisków, pamiętników i listów, zarówno polskich jak i obcych.
Fragment książki:
Aparycja Chopina była całkowicie zbieżna z jego sposobem gry. Szczupłość i kruchość budowy postaci kojarzyła się z czymś efemerycznym, natomiast majestatyczna głowa, ozdobiona bujnymi jasnymi włosami, wyrazistym nosem, bystrymi oczami i lekko wydętymi ustami sugerowała poczucie wyniosłości, zabarwione nutą drwiącej ironii. Ruchy i zachowanie były pełne wdzięku, a z całej postaci emanowało poczucie harmonii i elegancji. W jego postawie było tyle dystynkcji – twierdził Liszt – a jego maniery nosiły takie piętno dobrego wychowania, że traktowano go jak księcia. Krytyk Ernest Legouvé po pierwszym spotkaniu z Chopinem oznajmił, że wygląda, jakby był naturalnym synem Webera i jakiejś księżniczki.
Wszystko to stanowiło ogromny atut, podnoszący pozycję Chopina w oczach paryskiego towarzystwa. Przed rewolucją lipcową 1830 roku muzycy, nawet tacy jak Liszt czy Rossini, byli zazwyczaj wpuszczani tylnym wejściem, a po zakończeniu gry żegnani i opłacani za pośrednictwem lokaja. Po roku 1830 wysłannik niebios nie mógł już być traktowany jak wędrowny sprzedawca. Muzyk bywał częściej traktowany jako gość i grzecznie proszony, by zechciał coś zagrać, a dar w postaci honorarium przesyłano dyskretnie na jego adres następnego dnia. Chopin, który był przyzwyczajony do zasiadania przy stole w pałacu Błękitnym oraz w Belwederze i czuł się od wczesnej młodości swobodnie w obecności przedstawicieli najwyższych sfer, był w tych okolicznościach tym milej widzianym gościem, że nie zdradzał objawów skrępowania. W związku z tym sypały się na niego ze wszystkich stron zaproszenia, często opatrzone adnotacją w rodzaju: Oczywiście palce może pan zostawić w domu.
Dzięki osobliwemu połączeniu talentów muzycznych i towarzyskich nie narzekał na brak uczniów, gotowych słono płacić za lekcje i stał się wkrótce jednym z najbardziej wziętych nauczycieli w Paryżu. Zachowały się listy arystokratek, które błagały go pokornie, by zechciał uczyć ich córki, a pewien markiz, wstawiając się za córką hrabiego de Castellane, zakończył swe wywody słowami: Liszt rozpaczliwie chce dawać lekcje pani de Contades, ona zaś chce je brać u Pana. Jego popularność nie ograniczała się do arystokracji; uczył również studentów Konserwatorium i zawodowych muzyków.
( z rozdziału VII. Pianista à la mode )
Adam Zamoyski Chopin. Książę Romantyków
(Chopin. Prince of the Romantic)
wydanie I w tłumaczeniu Michała Ronikiera książki Adama Zamoyskiego wydanej w 2009 r. w Londynie
oprawa twarda, ilustracje czarno-białe, 324 s.
Spotkanie z Adamem Zamoyskim
19 sierpnia 2010 r., godz. 12.00, Muzeum Fryderyka Chopina, sala koncertowa ul. Okólnik 1, Warszawa
Prowadzenie: Grzegorz Michalski
1 września 2010 r., godz. 18.00, Kordegarda Chopin 2010, Krakowskie Przedmieście 15/17, Warszawa
Prowadzenie: Michał Komar
