Od 11 września 2010 roku w warszawskiej Zachęcie można oglądać monograficzną wystawę Annette Messager zatytułowaną: Na pokaz (Faire parade). Jest to pierwsza retrospektywa tej artystki w Polsce. W sześciu salach galerii oraz w holu prezentowane są prace wybrane z całego jej dorobku artystycznego.
Artystka na pokaz wybrała jedne z najważniejszych swoich dzieł, nie ułożyła ich jednak w porządku chronologicznym, przez co zmusiła widza do podjęcia nieprzerwanej podróży przez wystawę, którą zwieńczyła monumentalnym spektaklem tworzonym przez zasłonę animowaną światłem i powietrzem. Wśród prac prezentowanych w Polsce znajdują się miedzy innymi słynne instalacje wykonane z tkanin tworzących fantazyjne kształty. Wizualny język Messager charakteryzuje spójność i konsekwencja. Odważnie splata ze sobą fotografie, rysunek, malarstwo, haft, materiał mimo że według niej samej są to zestawienia niemożliwe, problematyczne i brudne.
Wystawie towarzyszy bogato ilustrowany katalog, będący pierwszą polską publikacją na temat twórczości Annette Messager. Znajduje się w nim interesujący esej wybitnej badaczki twórczości artystki, Catherine Grenier, będący analizą istotnego elementu formalnego w twórczości Messager — woalu. Zofia Machnicka napisała przekrojowy tekst przybliżający karierę Messager od lat 60. do dzisiaj. W części książki poświęconej pracom prezentowanym na wystawie znalazły się opisy dzieł sprowadzonych do Zachęty oraz płyta DVD z nagraniem instalacji Wietrzyk opatrzonym komentarzem samej artystki. Kuratorką wystawy jest Anna Tomczak.
Annette Messager – ur. 1943, mieszka i pracuje w Malakoff we Francji. W latach 60. studiowała w L’Ecole des Arts Décoratifs. Wydarzenia maja 1968 roku miały wpływ na początki jej działalności twórczej. Wczesne prace dotyczyły miejsca kobiety w społecznej hierarchii. Sięgając do estetyki i materiałów użytku codziennego przekraczała ramy tzw. sztuki wysokiej. W latach 70. rozgraniczyła życie Annette-artystki i Annette-kolekcjonerki dzieląc swoje niewielkie paryskie mieszkanie na dwie przestrzenie przeznaczone odpowiednio na działalności z obu dziedzin. Wówczas powstały serie Kolekcji gromadzących zdjęcia, wycinki z gazet i pamiątki z życia codziennego artystki. W następnych latach Messager wprowadziła do swojego języka wizualnego fotografię. Ważnym tematem jej prac było ciało.
Serie Chimer i prace o estetyce wotywnej tworzyły czarnobiałe zdjęcia dłoni, nóg, twarzy, na których artystka rysowała i malowała. Możliwość zatrzymania chwili była według artystki cechą wspólną z techniką wypychania i preparowania zwierząt — w tej technice powstała seria prac Pensjonariusze, czy późniejsze Anonimy. W następnych latach jej instalacje stały się bardziej przestrzenne, teatralne w efekcie monumentalne. Pojawiły się mechanicznie poruszane elementy (jak w Przegubowe-bezprzegubowe, 2002), wprowadziła do swojego języka formalnego woale i ogromne wypychane formy. Jej charakterystyczny styl i język wizualny rozwijał się na przestrzeni ponad czterdziestu lat pracy twórczej. Swego rodzaju zwieńczeniem stała się instalacja Kasyno (2005) wyróżniona Złotym Lwem podczas 51. Międzynarodowej Wystawy Sztuki w Wenecji. Użyta wówczas płachta materiału, animowana za pomocą podmuchów powietrza, wzbogaciła język estetyczny Messager.
Annette Messager. Na pokaz (Faire parade)
Zachęta Narodowa Galeria Sztuki w Warszawie
11 września – 14 listopada 2010 roku
