Tadeusz Kantor/ Piotr Uklański

4 listopada 2010 godz. 19.00 w  Art Stations Foundation w Poznaniu odbędzie się wernisaż otwierający wystawę Tadeusz Kantor/ Piotr Uklański The Year We Made Contact.  Wystawa, prezentowana na zakończenie programu roku 2010 w Art Station Foundation, to kolejny równoległy pokaz dwóch postaw artystycznych, a zarazem dwóch twórców reprezentujących różne generacje.

Celem zestawienia instalacji Uklańskiego z pracami malarskimi i obiektami teatralnymi Tadeusza Kantora jest stworzenie warunków do interakcji obiektów w perspektywie ich indywidualnych kontekstów oraz transformacji znaczeniowej i ikonograficznej zaproponowanej przez Uklańskiego.

Dzieło Uklańskiego, zatytułowane The Year We Made Contact, 2010, to instalacja, której głównym elementem jest olbrzymia fakturowa materia – gobelin, żywo nawiązujący swą stylistyką, formą ekspresji, wyrazem scenograficznym, do bardzo rozpoznawalnego klimatu teatru Tadeusza Kantora i Józefa Szajny. Stąd jego oryginalna kompozycja, przestrzenne, parateatralne rozplanowanie oraz kolorystyka noszą także wszelkie cechy wielkiej tradycji polskiego tkactwa artystycznego dekady lat 60. oraz 70. XX wieku.  Nieodłączną częścią pracy jest wpisujący się w pole obrazowe, wolnostojący, okrągły czerwony obraz zatytułowany Czerwony Karzeł /Red Dwarf.  Oba elementy tworzą nierozłączną całość, która całkowicie zawłaszcza przestrzeń, w której się znajdują.

Dostępna publiczności będzie także legendarna szafa Kantora jako nowe miejsce przestrzeni teatralnej, a zarazem obiekt, któremu artysta nadał nowe znaczenie metafizycznego rekwizytu teatralnego. Charakterystyczna stylistyka obiektów-manekinów dopełni przedstawienie i nada im cechy spójnej, lecz różnorodnej kompozycji przestrzennej.

Ważną część wystawy stanowi zbiór prac malarskich eksponujących włączenie w przestrzeń obrazową przedmiotów niższej rangi, takich jak np. zniszczony parasol. Elementy tak zwanej realności gotowej eksponowane są w wizualizacji przedmiotów pozbawionych wartości artystycznej, którym przywrócony zostaje wizualny charakter dzieła sztuki.  W tej grupie na specjalną uwagę zasługuje zaskakująca i ciekawa korelacja prostych materiałów(na przykład nie zagruntowane blejtramy w przypadku przykładów dwóch obrazów z serii Wszystko wisi na włosku).

Dzieło Piotra Uklańskiego z kolekcji Grażyny Kulczyk, które w tym roku miało swoją premierę na Biennale w Whitney Museum, jest po raz pierwszy pokazywane w Polsce.

Piotr Uklański (ur. 1968) artysta fotografik i reżyser. Ukończył studia na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, od 1991 roku mieszka w Nowym Jorku. W swojej twórczości posługuje się fotografią, filmem, wideo oraz instalacją. Spośród wystaw indywidualnych zwracają uwagę: wystawa w Sandomierzu (Pojedynek w pojedynkę, 1993), Lublinie (Życie jakie powinno być, 1995), Nowym Jorku (More Joy of Photography, 1997 oraz Biało-czerwona w Galerii Gagosian w 2008). W Polsce sławę przyniosła mu wystawa Naziści w warszawskiej Zachęcie w listopadzie 2000 (wcześniej prezentowana w Londynie), wystawa została demonstracyjnie zniszczona przez Daniela Olbrychskiego, który również znalazł się wśród sportretowanych aktorów (na fotosie z filmu Jedni i drudzy Claude’a Leloucha).

Zarówno jego warsztat, jak i fascynacje nieustannie oscylują wokół kultury popularnej. Piotr Uklański, czerpiąc obficie z jej bogactwa, nie obawia się sięgać po wizualne klisze.  W procesie twórczym jednak nigdy jej do końca nie dekonstruuje, mimo że znany jest ze zdecydowanych rekonfiguracji znaczeń za pomocą zmiany kontekstu (praca Dance Floor, 1996, w której wibrująca światłami taneczna posadzka z dyskoteki przeniesiona została do galerii, przez co obiekt nabrał niemalże cech rzeźby minimalistycznej), czy umiejętności wydobycia zaskakujących jakości obiektu wbrew jego kontekstowi (osławiona seria fotograficzna Naziści, w której estetyka dzieła, ukazująca przystojnych mężczyzn w mundurach, przesłoniła historyczny, mroczny kontekst przedstawionych portretów).

Tadeusz Kantor (1915-1990) to jeden z najbardziej znanych na świecie polskich twórców teatru i sztuki. Malarz, scenograf, reżyser, aktor, animator happeningów, poeta, teoretyk sztuki. Prekursor polskiej awangardy. Kantor jest twórcą współczesnego teatru polskiego, awangardowej metody teatralnej, która przeszła wraz ze swym twórcą wiele przemian – od teatru informel do teatru zerowego oraz tak zwanego teatru śmierci w Umarłej klasie. Malarstwo i teatr przenikały się nawzajem przez całe jego życie.

Wśród wielu wystaw szczególne miejsce zajmują prezentacje w: Galerie de L’Université A.G. (Paryż 1966), Demarco Gallery (Edynburg 1972), Whitechapel Art Gallery, Main&small galleries (Londyn 1976), Centre d’Arts Contemporains (Orlean 1990), Sezon Museum of Art (Tokio 1994), Itami City Museum of Art. (Hyogo 1995), The Czech Museum of Fine Arts, (Praga 2003), a także liczne próby reinterpretacji tej twórczości w ramach Festiwalu Kraków 2000 – Europejskie Miasto Kultury oraz wystawa Tadeusz Kantor. Interior imaginacji (Zachęta Warszawa, Cricoteka Kraków 2005).

Prace Tadeusza Kantora znajdują się w wielu państwowych i prywatnych kolekcjach. Wśród nich najważniejszym miejscem jest, istniejąca od 1980 r., krakowska Cricoteka – Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora.

Tadeusz Kantor / Piotr Uklański
The Year we Made Contact, 2010
Art Stations – Poznań

Półwiejska 42
61-888 Poznań