W przyszłym roku Mała Narracja Wojtka Ziemilskiego zostanie zaprezentowana w ramach najważniejszego w Rosji festiwalu teatralnego Złota Maska.
W ramach programu pozakonkursowego przedstawiony będzie projekt Teatr Polski w Moskwie. W rosyjskiej stolicy zostaną zaprezentowane spektakle Apollonia Krzysztofa Warlikowskiego, Persona. Marilyn Krystiana Lupy, T.E.O.R.E.M.A.T. Grzegorza Jarzyny, Babel Mai Kleczewskiej, oraz Mała Narracja Wojtka Ziemilskiego. Nowy projekt wystartuje w marcu 2011 roku. jest realizowany we współpracy z Ministerstwami Kultury Rosji i Polski oraz Instytutem Adama Mickiewicza.
O Małej Narracji:
Jesienią 2006 roku okazało się, że dziadek Wojtka Ziemilskiego, zasłużony wrocławianin hrabia Wojciech Dzieduszycki, przez wiele lat współpracował ze służbami bezpieczeństwa. Rodzina do dziś nie otrząsnęła się z tej wiadomości i próbuje dociec prawdy. Wojtek odpowiedział na tę sytuację inscenizacją w formie wykładu, łączącą osobistą opowieść, fakty historyczne, choreografię współczesną, wreszcie wielkie i małe narracje. Jego spektakl jest próbą skonfrontowania artystycznych wyborów artysty z historią, na którą nie miał żadnego wpływu.
Inscenizowane wykłady (lecture-performances) powoli stają się nowym gatunkiem na pograniczu sztuki współczesnej i teatru. Artyści zapożyczają tradycyjną formę komunikacji ex-cathedra kwestionując jednocześnie jej obiektywizm, spójność czy wierność danej metodologii na rzecz dyskursu krytycznego, autorefleksji, faktów z życia prywatnego, łączenia fikcji i rzeczywistości. Lecture-performances uprawiają m.in. artyści Bliskiego Wschodu jak Walid Raad lub Rabih Mroue, inscenizujący inną historię Libanu; choreografowie konceptualni Xavier le Roy czy Jerôme Bel, którzy taniec zastępują filozofowaniem, artystka Fia Backström, która dekonstruuje marketing polityczny czy np. teoretycy, jak Jean-Yves Jounnais, który w Centrum Pompidou relacjonuje swoją pracę nad Encyklopedią wojny.
Joanna Warsza
Rzadko kiedy zdarza się oglądać dzieło sztuki jednocześnie precyzyjnie, po mistrzowsku pomyślane i wykonane, a przy tym emocjonalne i osobiste. (Jolanta Nabiałek, Teatralia, Wrocław, listopad 2009)
W przedstawieniu wykorzystano fragmenty nagrań spektakli Visita guiada reż. Claudia Dias, Jerôme Bel, reż. Jerôme Bel, Self Unfinished, reż. Xavier Le Roy, I Am Here reż. Joao Fiadeiro, Where We Are And What We Live For reż. Neil Simon Bowes oraz fragmenty książki 0 pewności Ludwiga Wittgensteina, w przekładzie Bohdana Chwedeńczuka, KR, Warszawa 2001.
