25 lutego 2011 roku o godzinie 20.00 w Kinie Iluzjon będzie można obejrzeć Opętanie Viscontiego.
Lutowy seans w Iluzjonie poświęcony został pisarzowi Alberto Moravii, a dokładniej – filmom, które powstały z jego udziałem lub na podstawie jego powieści. Z wielu propozycji filmowych internauci wybrali Opętanie Luchino Viscontiego z 1943, uznawane za pierwszy film neorealistyczny.
Moravia dostarczał materiału literackiego największym włoskim filmowcom: celnie wytykał wady zamożnego mieszczaństwa (wiedział, o czym mówi – w końcu sam się z niego wywodził), tworzył wiarygodne psychologiczne portrety uboższych. Jedna z jego najważniejszych powieści, Nuda, po polsku po raz pierwszy została wydana dopiero w zeszłym roku, czterdzieści lat od ukazania się książki w oryginale. Tym bardziej warto przypomnieć zasługi wybitnego pisarza dla kina.
OPĘTANIE (Ossessione), (139 min)
reż.: Luchino Visconti; scen. (na podst. powieści Jamesa M. Caina: The Postman Always Rings Twice): Antonio Pietrangeli, Luchino Visconti, Mario Alicata, Giuseppe De Santis, Gianni Puccini, Alberto Moravia; zdj.: Aldo Tonti, Domenico Scala; muz.: Giuseppe Rosati; wyk.: Dhia Cristani, Elio Marcuzzo, Vittorio Duse, Clara Calamai, Massimo Girotti i inni / Włochy 1943
Debiut filmowy Luchino Viscontiego został uznany przez krytyków za pierwszy film zapowiadający narodziny neorealizmu włoskiego – pierwszy i niewątpliwie jeden z wybitniejszych. Wątek fabularny reżyser zaczerpnął z filmowanego później dwukrotnie w Stanach Zjednoczonych (w 1946 i 1980 roku) amerykańskiego thrillera Listonosz dzwoni zawsze dwa razy.
Młoda kobieta, żona starszego od siebie właściciela zajazdu, przeżywa namiętny romans z bezrobotnym obieżyświatem. Kochankowie popełniają morderstwo i ponoszą konsekwencje swego czynu. Viscontiego, wielkiego miłośnika Dostojewskiego, interesowała moralna strona zagadnienia, odwieczny problem zbrodni i kary. Dramat namiętności głównych bohaterów ukazany został na tle ponurej, odmalowanej w czarnych kolorach rzeczywistości ówczesnych Włoch. Dlatego też wielu historyków kina traktowało Opętanie jako krytykę faszystowskiego reżimu. Być może mieli rację, skoro syn Mussoliniego po premierze filmu stwierdził, że to nie Włochy zostały w nim ukazane. Ten osąd spowodował, że film nie był wyświetlany aż do końca wojny.
Kino Iluzjon Filmoteki Narodowej
Biblioteka Narodowa
al. Niepodległości 213
Warszawa
