We wtorek 15 marca 2011 roku o godzinie 18.00 w warszawskiej Galerii 2.0 odbędzie się otwarcie wystawy Stefana Parucha pt. Flagi. Wystawa będzie czynna do 29 marca.
Wystawa Flagi przygotowana w galerii 2.0 to złożony pokaz łączący instalację malarską, video i dzwięk. Stefan Paruch bierze na warsztat kolejne jezyki i systemy symboliczne: okrętowy kod flagowy, alfabet Morse’a, alfabet semaforowy, język Braille’a. Instalacja składa się z 26 obrazów przedstawiających litery zakodowane w alfabecie flagowym układające się w hasło-pytanie: Kto to k…a jest artysta wizualny? To samo pytanie, stawiane przez autora, powtórzy się w animacji zdjęć, zakodowane w alfabecie semaforowym. Wszystko dopełni sygnał Morse’a o tej samej treści.
Okrętowy kod flagowy jest bardzo atrakcyjny wizualnie. Poszczególne flagi stanowią geometryczne obrazy o czystych podziałach na pasy poziome, skośne, pionowe, kompozycje w intensywnych, czystych kolorach podstawowych: czerwieni, żółci, błękicie oraz bieli i czerni. We flagach użyto figur geometrycznych: kół, trójkątów, prostokątów oraz znaków krzyża nawiązujących układem do krzyża św. Andrzeja i św. Patryka. Stefan Paruch przemalował te flagi i zamienił w obrazy.
Malarz podejmuje grę z widzem, której napięcie oscyluje wokół problemu czytania obrazu. Jeśli widz obejrzy obrazy w sposób czysto estetyczny, zobaczy abstrakcje i wideo prezentujące autora machającego flagami. Usłyszy też dźwięk, który nie znając alfabetu Morse’a, odbierze wrażeniowo. Jeśli zada sobie trud odczytania kodu flagowego, estetyczne z pozoru obrazy przekształcą się w komunikat. Podobnie w wypadku odczytania pozostałych kodów w warstwie dźwiękowej i obrazie ruchomym.
A komunikat będzie pytaniem: Kto to k…a jest artysta wizualny? Nie jest to typowe wykorzystanie kodu flagowego, w którym przekazuje się raczej konkretne informacje. Czy pytanie stawiane przez autora jest retoryczne? Czy jest kpiną z publiczności i krytyki? Żartem z abstrakcji czy może głosem rozpaczy?
Flagi odnoszą się w sposób jawny do problemu języka abstrakcji malarskiej. Systemowość i językowość abstrakcji zostaje tu jednak sprowadzona do bardzo prozaicznego poziomu i służy wyłącznie wyrażeniu ironicznej wątpliwości. Autor odnosi swoją pracę do klasycznej triady Josepha Koshuta Jedno i trzy krzesła uważając, że jest ona wypowiedzią o kondycji malarstwa.
Stefan Paruch (ur. 1978) – w roku 2002 ukończył studia na Wydziale Malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w latach 1998-2000 studiował w Gościnnej Pracowni prof. Leona Tarasewicza. Dyplom Lekcja przysposobienia obronnego obronił w 2002 w pracowni prof. Jarosława Modzelewskiego. W latach 2003-2006 studiował w Wyższym Studium Montażu w PWSFTViT w Łodzi.
Wraz z grupą artystów współtworzy pracownie przy ulicy 11 Listopada na warszawskiej Pradze. Maluje, rysuje, animuje. Obecnie pracuje jako adiunkt w Instytucie Edukacji Artystycznej w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie. Prowadzi zajęcia z przedmiotów: multimedia oraz kształcenie w zakresie intermediów. Jest autorem montażu do kilku filmów dokumentalnych. Jako montażysta współpracuje również z Mistrzowską Szkołą Reżyserii Andrzeja Wajdy.
Galeria 2.0
Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie
Krakowskie Przedmieście 5
Pałac Czapskich-Raczyńskich (ostatnie piętro)
