13 maja 2011 roku na ekrany polskich kin wchodzi film Krzysztofa Łukaszewicza pt.: Lincz – zainspirowany głośnymi wydarzeniami we Włodowie thriller o zbrodni, która wstrząsnęła polskimi mediami i wymiarem sprawiedliwości.
W niewielkiej mazurskiej miejscowości dochodzi do krwawego morderstwa, którego sprawcą może być niemal każdy z okolicznych mieszkańców. Okazuje się, że ofiara – 60-letni recydywista – od lat okrutnie znęcała się nad sąsiadami. Rozpoczyna się śledztwo, w którym na jaw wyjdą skrzętnie ukrywane tajemnice miejscowych.
Kino, jakiego w Polsce brakuje – drapieżne, gęste od emocji. Dariusz Kuźma, Stopklatka
Lincz to debiut Krzysztofa Łukaszewicza, dziennikarza i filmowca, który swoją przygodę z filmem rozpoczął na planie Ogniem i mieczem Jerzego Hoffmana. Ma w swoim dorobku ponad 20 filmów, przy których pracował jako asystent reżysera lub II reżyser (pracował na planie Jerzego Hoffmana, Jerzego Kawalerowicza oraz Ryszarda Bugajskiego) oraz kilkanaście odcinków seriali telewizyjnych. Jest także współautorem scenariusza filmu Generał Nil oraz autorem książek Sto dni Hoffmana – o realizacji Ogniem i mieczem oraz Igrzysko Kawalerowicza – o pracy nad Quo vadis.
Lincz Łukaszewicza nie tylko pod względem tematyki nawiązuje do głośnego filmu Krzysztofa Krauzego Dług (1999). Tamten film opowiadał historię o dwóch młodych biznesmenach, którzy dali się wciągnąć drobnemu gangsterowi w spiralę fikcyjnego długu: jedynym sposobem ucieczki przed szantażem okazało się zamordowanie bandyty i jego wspólnika. Oba utwory koncentrują się na bohaterach, którzy stają się zakładnikami określonej sytuacji społeczno-prawnej: kiedy określone czynniki pozostają bierne wobec skarg obywateli, jedynym skutecznym działaniem pozostaje przekroczenie granic obrony koniecznej. Jeśli skutkiem tego jest śmierć prześladowcy, praworządny obywatel staje się zbrodniarzem i musi stanąć przed sądem, by odpowiedzieć za swoje czyny. Zbrodnia bowiem pozostaje zbrodnią, niezależnie od okoliczności, w jakich została popełniona. Czy jednak człowiek postawiony w sytuacji ostatecznej nie zasługuje przed sądem na szczególne traktowanie? Ale czy takie działanie, zgodne ze społecznym poczuciem sprawiedliwości, jest do zaakceptowania przez wymiar sprawiedliwości?
Pamiętne pytanie z Długu, będące w istocie pytaniem o kondycję państwa, które zakłada dążenie do ideału państwa prawa, powraca w Linczu. Pytanie tym bardziej wymowne, że premiery obu utworów dzieli kilkanaście lat.
Na Lincz należy też spojrzeć jak na film o ludzkiej godności: wartości należnej każdemu człowiekowi. Także temu, który żyjąc w nędzy w wielkim mieście czy na skraju ubóstwa na zapomnianej wsi, swoim zachowaniem odbiega od społecznej normy. Za jej naruszenie musi być kara. Czasem nawet tak okrutna jak we Włodowie, ale jakże adekwatna do czynu. Warto przy tym pamiętać, że gdyby nie próbowano tej godności odbierać nie tylko ofiarom recydywisty, ale i sprawcom desperackiego czynu, sprawy mazurskiego linczu by nie było. Albo wzbudziłaby znacznie mniejsze emocje.
Lincz
GRAND PRIX Wielki Jantar 2010
29. Koszaliński Festiwal Debiutów Filmowych Młodzi i Film
Leszek Lichota – Jantar 2010 dla Najlepszego Aktora
29. Koszaliński Festiwal Debiutów Filmowych Młodzi i Film
Czas trwania: 81 minut
Produkcja: Polska 2010
OBSADA:
- Adam Grad – LESZEK LICHOTA
- Renata Grad, jego żona – AGNIESZKA PODSIADLIK
- Zaranek – WIESŁAW KOMASA
- Marcin Grad – MACIEJ MIKOŁAJCZAK
- Dariusz Grad – ŁUKASZ SIMLAT
- Jagoda Słota – IZABELA KUNA
- Policjant Jurecki – ZBIGNIEW STRYJ
- Prokurator – KRZYSZTOF FRANIECZEK
- Mecenas Łubieńska – TAMARA ARCIUCH
- Charewicz, ojciec Renaty – IRENEUSZ KOZIOŁ
- Charewiczowa, matka Renaty – MAGDALENA KUTA
- Dochodzeniowy – JACEK PLUTA
TWÓRCY:
- Scenariusz i reżyseria – Krzysztof Łukaszewicz
- Zdjęcia – Witold Stok
- Muzyka – Jarosław M. Papaj
- Scenografia – Małgorzata Grabowska-Kozera
- Kostiumy – Alicja Hornostaj
- Dźwięk – Wojciech Ślusarz
- Montaż – Milenia Fiedler
- Opieka artystyczna – Jerzy Hoffman
- Kierownictwo Produkcji – Tadeusz Drewno
- Producent – Włodzimierz Niederhaus
- Koproducent – Wioleta Anders
- Produkcja – Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych
- Koprodukcja – Zachodniopomorski Fundusz Filmowy, Pomerania Film
Współfinansowanie – Polski Instytut Sztuki Filmowej, Urząd Marszałkowski Województwa Zachodniopomorskiego, Urząd Miasta Szczecina, Urząd Miasta Koszalina.
