Malarstwo Lucyny Letki

13 maja 2011 roku o godzinie 19.00 we wrocławskim Centrum Kultury Zamek odbędzie się wernisaż wystawy malarstwa Lucyny Letki. Wystawa będzie czynna do 4 czerwca 2011 roku.

Lucyna Letki, Na sofie, materiały udostępnione przez organizatora

Jest w obrazach Lucyny Letki coś nieuchwytnego, co wymyka się słowom. Jak coup de foudre, mgnienie bardziej niż zapamiętanie. Widok ludzi na wieczornej ulicy, z której zostaje najsilniejsze wspomnienie lśniących od lamp czy wilgoci trotuarów, biesiadnicy przy stole, o twarzach zamazanych od niepamięci i zbyt jaskrawego światła, taniec, z którego został tylko ruch, jak ruch pędzla, który usiłuje go przywołać. Przywołane – to właściwie określenie dla tych plam, pasm, rozlewisk koloru, które układają się w przypomnienia: chwil i ludzi.

Ludzie na obrazach doświadczają swojej obecności, może bliskości, może cieszą się nią. Chwile – chwile są jak westchnienia, bo to malarstwo nastroju, nawrotów myśli, żywiołu koloru, nawet jeśli obraz utrzymany jest w rytmie monochromu.

Są te obrazy jak nieostra fotografia, pospieszny szkic, rozwiane wiatrem detal i dotyk, ekspresja i zatrzymanie. To świat, w którym gubi się czas i poczucie czasu, w którym trwa święto spotykań i spotkań, rytm tańca, spaceru, unoszenia kieliszka z winem, intensywności rozmów odczuwanych w napięciu między postaciami i unoszących się w mgle, oparach, rozmarzeniach barw. Niemy film o tym, że życie jest piękne (Zofia Gebhard).

Lucyna Letki – urodzona w Przemyślu. Liceum Plastyczne ukończyła w latach 1965-70 w Jarosławiu. Studia we wrocławskiej PWSSP w latach 1970-75 na Wydziale Ceramiki i Szkła. Swoje prace wystawiała m.in. we Wrocławiu, Warszawie, Bielsku-Białej, Sztokholmie, Monachium, Gerlingen, Norymberdze, Fürth, Cambridge.