22 maja 2011 roku od godziny 12.00 do 22.00 w warszawskiej Zachęcie odbędzie się Dzień otwartych drzwi, a następnego dnia a godzinie 19.00 rozpocznie się wernisaż wystawy Otwierając drzwi? Sztuka białoruska dzisiaj.
-
- Alexei Lunev, Wielokrotny / Multiples, 2010, widok z wystawy w Centrum Sztuki Współczesnej w Wilnie, fot: Arturas Valiauga, dzięki uprzejmości artysty
Dzień otwartych drzwi będzie okazją do spotkania ze sztuką i kulturą białoruską. Tego dnia odbędzie się prapremiera wystawy Otwierając drzwi? Sztuka białoruska dzisiaj.
Program:
- godz. 12.15 – spotkanie na wystawie z kuratorem Kęstitusem Kuizinasem
- godz. 14–18 – spotkania z artystami biorącymi udział w wystawie (Lena Dawidowicz, Oleg Juszko, Aleksander Komarow, Marina Napruszkina, Siergiej Szabochin, Maksym Tyminko)
- godz. 12.30 i 15 – warsztaty rodzinne Kwiaty z twoich dłoni i Filcowe ptaszki (dla dzieci od 6 lat). Anna Shaposhnikova kultywuje i podtrzymuje białoruską tradycję wyrobów z filcu, tworzenia tą techniką ubrań, zabawek i ozdób. Prowadzi warsztaty filcowania, bierze udział i organizuje pokazy filcowego rękodzieła, prowadzi w Mińsku sklep Szerstjanoj szkaf (Wełniana szafa). Zapisy na warsztaty: dział edukacji 22 556 96 71 (liczba miejsc ograniczona)
- godz. 17.30–22 – koncert plenerowy zespołów z Białorusi:
– godz. 17.30 Cabaret Band Serebryanaya Svadba
– godz. 19.15 Nagual
– godz. 21 Drum Ecstasy
Cabaret Band Serebryanaya Svadba: ten bałagan teatralno-muzyczny powstał w 2005 roku. Doborowe towarzystwo, składające się z gitary, kontrabasu, trąbki, puzonu, saksofonu, skrzypiec, koncertyny i bębnów pod przewodnictwem tuby na oczach publiczności przygotowuje niezwykły koktajl z francuskiej chanson, dixilandu, country, rosyjskiej muzyki ludowej i latynoamerykańskich rytmów w stylu ulicznej orkiestry.
W koncertowych przygodach muzykom towarzyszą zawsze niezliczone walizki, wypełnione zawartością cyrkowo-kuchenną, buteleczki o różnorodnej formie i treści, damska bielizna, nieustraszony pies Baskerwil o płonących oczach, Kobieta-Pijawka, lokatorka paryskich katakumb, Szczur Emanuel Kant i miłośnik dekoltów Mrs Gracz.
Skład zespołu: Benko – wocal, harmonica, concertina; Francesca-Maria Wasilewska -skrzypce; George Pounsh – gitara; Roland Karasjami – instrumenty perkusyjne; William Gabbs – bass; Wolfgang Toubarg – tuba, trąbka; Milos Shtrikh – puzon.
Nagual – to białoruski zespół, który powstał w 2000 roku i od tego czasu przeszedł wiele przeobrażeń. Jedynym elementem niezmiennym jest założyciel i lider — Leonid Pawlionok — poszukujący multiinstrumentalista o niezwykłej wyobraźni muzycznej. Dzięki jego energii twórczej i niespokojnemu duchowi Nagual ciągle się przeobraża, jest nieustannie świeży, a jednocześnie wierny swoim etnicznym, bagiennym korzeniom.
Skład zespołu: Leonid Pawlionok — wokal, taniec, mały bęben, gitara, jołki nos, djembe, didjeridoo, kugikły, piszczałka, gliak, tajski flet, okaryna; Jurij Nawumienka — kontrabas; Andriej Czarnooki — perkusja; Artem Gubanow — bongosy; Paweł Laducka — gitara elektryczna; Benjamin Cope — klarnet, wokal.
Drum Ecstasy – czterech muzyków grających na bębnach stalowych tworzy dźwięk, który podrywa publiczność od pierwszego uderzenia. Oprócz perkusji wykorzystują także brzmienie piły, wiertarki, emisji dwutlenku węgla, gaśnicy, beczki, samochodowych tarcz hamulcowych i innych śmieci przemysłowych, które zawsze można znaleźć w okolicy. Drum Ecstasy powstał w 1993 roku. Gra w alternatywnych i tanecznych klubach, nie stroni od udziału w nielegalnych imprezach.
Skład zespołu: Philippe Czmyr, Aleksander Riżyj, Aleksander Aroer i Dmitrij Charitonowicz.
Wystawa Otwierając drzwi? Sztuka białoruska dzisiaj.
Wystawa jest jedną z największych prezentacji białoruskiej sztuki współczesnej, jakie zorganizowano dotąd w Warszawie. Choć Polska (podobnie jak Litwa, gdzie prezentowano projekt w 2010 roku) sąsiaduje z Białorusią, kontakty kulturalne i handlowe między dwoma krajami na przestrzeni ostatnich dwudziestu lat były raczej słabe. Przyczyną tego stanu rzeczy jest zapewne obecna sytuacja polityczna na Białorusi i zdecydowanie prozachodnia orientacja Polski (to samo dotyczy kontaktów między Białorusią a Litwą).
Oficjalna polityka kulturalna Białorusi, jak się zdaje, nie sprzyja rozwojowi sztuki współczesnej. Być może w tym należy też szukać źródła problemów, przed jakimi stają artyści, chcąc nawiązać konstruktywną dyskusję z publicznością i krytyką oraz wkroczyć na międzynarodową scenę sztuki. Socjopolityczna rzeczywistość narzuca także pewne ograniczenia i tabu, nierzadko skłaniając artystów do sięgnięcia po metaforyczny język. Tamtejsze środowisko sztuki współczesnej jest jednak prężne, a artyści poszukują sposobów spełnienia swych twórczych ambicji i pokazania ich efektów w kraju i poza jego granicami.
Otwierając drzwi? Sztuka białoruska dzisiaj prezentuje prace twórców mieszkających i pracujących na Białorusi i za granicą. Nie po raz pierwszy dwie części podzielonej sceny artystycznej łączą się we wspólnym przedsięwzięciu, lecz, co rzadko się zdarza, projekt ten ma miejsce w bliskim sąsiedztwie ich kraju. Większość białoruskich artystów mieszkających na Zachodzie utrzymuje kontakty z rodziną i regularnie odwiedza ojczyznę, ale nieczęsto mają okazję pokazywać prace w Mińsku (czy w ogóle na Białorusi).
Dlatego też pokaz w Warszawie, podobnie jak pierwsza prezentacja w Wilnie — mieście leżącym w Unii Europejskiej, które Białorusini mogą stosunkowo łatwo odwiedzić— jest przestrzenią wyjątkowego spotkania na neutralnym gruncie. Dowodem jest duża liczba zwiedzających na wileńskiej wystawie i bezprecedensowe zainteresowanie ze strony białoruskiej prasy, którego wynikiem była żywa dyskusja nad tożsamością tamtejszej sztuki współczesnej i jej obecnej sytuacji na międzynarodowej scenie.
Jednym z założeń wystawy jest umożliwienie Białorusinom spojrzenia na własną sztukę z zewnątrz, bez powszechnie przyjętych tabu. Większość prezentowanych prac nawiązuje w taki czy inny sposób do problemów białoruskiego społeczeństwa, jednak tylko nieliczne odważnie wypunktowują kwestie, o których zazwyczaj się nie rozmawia. Projekt ma szansę stworzyć nowe drogi komunikacji dla stosunkowo odosobnionej i nieznanej międzynarodowej publiczności sztuki z Białorusi. Innymi słowy, będzie można mówić o sukcesie, jeśli drzwi uda się choć trochę uchylić.
Wystawie Otwierając drzwi? Sztuka białoruska dzisiaj towarzyszy katalog w języku angielskim, rosyjskim i litewskim i wkładką w języku polskim oraz cykl wydarzeń, w ramach których białoruscy artyści i badacze zaprezentują szerszy kontekst sztuki współczesnej i kultury tego kraju.
Artyści: Anna Czkolnikowa, Lena Dawidowicz, Oksana Gurinowicz, Artur Klinau, Aleksander Komarow, Aleksander Korablew, Aleksiej Łuniew, Marina Napruszkina, Igor Pieszechonow, Positive Actions, Igor Sawczenko, Siergiej Szabochin, Aleksiej Szynkarenko, Philippe Czmyr i Belarusian Climate, Władimir Cesler i Siergiej Wojczenko, Maksym Tyminko, Rusłan Waszkiewicz, Oleg Juszko.
Kurator: Kęstutis Kuizinas
Producent wystawy: Centrum Sztuki Współczesnej w Wilnie
Organizator wystawy w Warszawie: Zachęta Narodowa Galeria Sztuki
Dzień otwartych drzwi 22 maja 2011 r.
Wernisaż: 23 maja 2011 r., godz. 19.00
Wystawa prezentowana od 24 maja do 21 sierpnia 2011
Zachęta Narodowa Galeria Sztuki/Zachęta National Gallery of Art
pl. Małachowskiego 3
00-916 Warszawa
