Od 9 czerwca do połowy września 2011 r. w Muzeum Miasta Łodzi będzie można oglądać wystawę pt. Zygmunt Schreter – łódzki paryżanin.
Eskpozycja obejmuje 36 prac łódzkiego paryżanina i jest aneksem do otwartej w październiku 2010 roku Galerii Mistrzów Polskich, obejmującej 125 dzieł polskiej sztuki z kolekcji Krzysztofa Musiała. Wszystkie zgromadzone na wystawie czasowej prace Zygmunta Schretera, pochodzą z kilku kolekcji prywatnych i w większości są pokazywane w Polsce po raz pierwszy, dając pretekst do badań naukowych nad twórczością wciąż mało znanego w rodzinnym kraju kolorysty.
Zygmunt Schreter (1896-?-1977) rysownik, malarz i rzeźbiarz, urodzony w Łodzi w rodzinie zasymilowanych Żydów, właścicieli fabryki tkanin wełnianych i apretury. Przyszły postimpresjonista zaczynał od rysowania wzorów na tkaniny, podobno realizowanych w fabryce ojca, Maksa Schretera. Opuścił rodzinne miasto w 1914 roku wyjeżdżając najpierw do Karlsbadu, a następnie do Berlina, gdzie uległ wpływom niemieckiego ekspresjonizmu i fascynacji malarstwem Paula Cézanne’a.
Talent plastyczny rozwijał pod kierunkiem Lovisa Corintha i Martina Brandenburga, jednocześnie grając w orkiestrze Teatru Maksa Reinhardta i w filharmonii berlińskiej – zainteresowania muzyczne wyniósł z domu, gry na skrzypcach uczyła go matka, zaś młodszy brat Karol był zawodowym pianistą. W Berlinie Zygmunt Schreter poznał międzynarodowe środowisko artystyczne, m.in.: Käthe Kollwitz, Simona Segala czy El Lissitzky’ego, dzięki takim kontaktom wystawiał swoje prace na wielu ekspozycjach zbiorowych podczas licznych podróży po Europie.
Po dojściu Hitlera do władzy na początku lat 30. XX wieku osiadł na stałe we Francji, wiążąc się z paryską bohemą, określaną mianem Szkoły Paryskiej (École de Paris). Wcześniej zadebiutował w Łodzi w 1927 roku prezentacją rysunków i akwarel, kolejne udokumentowane wystawy w rodzinnym mieście miał w latach: 1933, 1935, 1937 w salonie przy ulicy Piotrkowskiej 90.
Malował nostalgiczne portrety i autoportrety, świetliste pejzaże miejskie, wiejskie, portowe; intymne martwe natury i widoki wnętrz, chętnie portretował swoją pracownię. Do malowania używał szpachli, co podbija ekspresję faktury, eksperymentował też z kompozycją i rozwibrowaną plamą koloru. To twórczość niezwykle osobista i kameralna, przeznaczona do smakowania niuansów i kontemplacji szczegółów np. motywu rzeźb uwiecznianych w widokach wnętrz.
Prace Schretera są sygnowane lecz niedatowane, oprócz rysunku i malarstwa uprawiał też rzeźbę, obecnie wiadomo o kilkunastu zachowanych przykładach. Jedna z nich – gipsowa Głowa młodej kobiety – przyjechała na łódzką wystawę specjalnie z Paryża, zakupiona od rodziny artysty.
Zygmunt Schreter – łódzki paryżanin
Wystawa czynna od 9 czerwca do połowy września 2011 r.
Muzeum Miasta Łodzi
ul. Ogrodowa 15
91-065 Łódź
