4 października 2011 r. o godz. 18.30 odbędzie się drugie spotkanie z serii Złe Kobiety. Cykl ten jest hołdem dla kobiet-pionierek, intelektualistek w świecie portugalsko-, polsko- i hiszpańskojęzycznym, które wykraczały poza ramy swej epoki, odrzucając role tradycyjnie przypisane kobietom.
W spotkaniu udział wezmą:
Anna Kalewska, która wystąpieniu zatytułowanym Nowe Listy Portugalskie – głos uwolniony od knebla przedstawi dzieło trzech portugalskich pisarek: Marii Isabel Barreno, Marii Teresa Horta i Marii Velho da Costa, znanych jako Trzy Marie. Książka, wydana w 1972 r. – dwa lata przed Rewolucją Goździków – uznana została przez ówczesny reżim za niemoralną i została zakazana przez cenzurę, gdyż opisane w niej wolne kobiety kwestionowały swą tożsamość i chciały mieć wpływ na nowe idee społeczne i religijne.
Carlos Marzal, który w wystąpieniu zatytułowanym Sama wobec niebezpieczeństwa – historia Conchity Cintrón, kobiety-torreadora z czasów Franco opowie o znaczeniu rytualnym korridy, a następnie przejdzie do zjawiska machismo w świecie korridy oraz historii kobiet-torreadorów, skupiając się na postaci Conchity Cintrón – najlepszej w historii korridy rejoneadory (torreadorki na koniu), która rozpoczęła swoją karierę w Peru, a następnie zdobyła uznanie w Meksyku, Portugalii i Hiszpanii, gdzie jako jedyna kobieta wystąpiła na arenie bez konia, mimo iż w Hiszpanii w czasach Franco było to zakazane.
Dr hab. Anna Kalewska – adiunkt w Instytucie Studiów Iberyjskich i Iberoamerykańskich UW. Zajmuje się kulturą luzofońską, literaturą i teatrem krajów języka portugalskiego oraz literaturą porównawczą. Opublikowała trzy książki, m. in. Camões, czyli tryumf epiki, Warszawa (1999).
Carlos Marzal – poeta, autor powieści, krytyk literacki, krytyk korridy, wykładowca literatury. Współredagował pismo o literaturze i korridzie Quites (1982-1992). Jego twórczość poetycka figuruje w licznych antologiach i zdobyła w Hiszpanii Nagrodę Krytyki oraz Narodową Nagrodę Poetycką Fundacji Loewe (2004).
Spotkanie organizowane jest we współpracy z Instytutem Camõesa i Ambasadą Hiszpanii.
Po spotkaniu Instytut Cervantesa zaprasza na wernisaż wystawy: Rozbieranie Ewy. Twórczość artystek kręgu hiszpańskojęzycznego XX i XXI w.
Wystawa ukazuje rozwój roli kobiety w świecie artystycznym od epoki awangardy do czasów sztuki współczesnej. Jak pisze kuratorka wystawy, Marisa Oropesa:
Poprzez różne rodzaje ekspresji – fotografię, rzeźbę, malarstwo, instalacje, etc. – wchodzimy w inną rzeczywistość. To skomplikowany świat twórczości – zarówno tej reprezentowanej przez kobiecość, jak i inteligencję, wolność oraz indywidualizm ludzkiej jednostki, zawsze jednak odległy od sekciarstwa i dyskryminacji. Prace – przedstawione na różnych nośnikach – są zwierciadłem kobiecości. Pokazują w sposób subiektywny oblicza kobiet poprzez ukazanie osobistych doświadczeń każdej z autorek. Dostrzegamy rzeczywistość, której często nie chcemy oglądać.
To artystki transgresyjne, które odkrywają różne oblicza kobiecości: okrutną kobiecą ambicję; narzucone i niemożliwe do osiągnięcia kanony piękności, ale również przedstawiają kobiety jako matki, żony, kochanki i oczywiście osoby pracujące. Dzieła, które wciąż są polem walki, już nie po to, aby kobieta mogła tworzyć sztukę, lecz po to, aby mogła zająć należne jej miejsce w nowoczesnym społeczeństwie.
Autorki prac: Frida Kalho, María Antonia Dans, Amalia Avia, Esther Ferrer, Concha Jerez, Marisa González, Paloma Navares, Susana Solano, Susy Gómez, Darya Von Verter, Concha García, Marina Nuñez, Eva Lootz, Berta Jayo, Diana Larrea, Amparo Sard, Naia del Castillo, Rebeca Menéndez, Victoria Dile, Gertudris Rivalta.
Instytut Cervantesa
Ul. Nowogrodzka 22
Warszawa
