Od 14 października do 1 grudnia 2011 r. w Londynie odbywać się będzie przegląd kina Poland on Screen, którego partnerem zostało Kino Pod Baranami.
Dla kinomanów i przypadkowych widzów będzie to nie lada gratka – w 7 cyklach tematycznych zaprezentowanych zostanie 49 polskich filmów.
Nie będzie to jednak nudny wyciąg z historii kina pewnego kraju z byłego bloku wschodniego, kraju Lecha Wałęsy i Jana Pawła II. Poland On Screen to próba pokazania różnorodności polskiej kinematografii, która zrodziła tak wybitnych twórców jak Polański, Has, Wajda, Zanussi i Kieślowski. W programie nie zabraknie również przedstawicieli dwóch filmowych zawodów, o których mówi się, że zostały zdominowane przez Polaków: operatorów (Kamiński, Idziak, Sobociński, Edelman) i kompozytorów (Penderecki, Komeda, Preisner, Kaczmarek).
Londyńska publiczność będzie miała okazję obejrzeć filmy legendarne, jak Przesłuchanie Ryszarda Bugajskiego, nagrodzone po latach w Cannes za wybitną kreację Krystyny Jandy, Przypadek Krzysztofa Kieślowskiego z równie fascynującą rolą Bogusława Lindy, który na całe lata stał się ikoną filmów skazanych w PRL-u na niebyt, Korczak Andrzeja Wajdy, który wywołał rwetes w środowiskach francuskich Żydów, czy Pianista Romana Polańskiego, wyróżniony trzema statuetkami Oscara za porażający obraz Holocaustu.
Nie zabraknie także twórców kultowych, którzy mają swoich wyznawców wśród innych wielkich mistrzów, jak odkryty w USA przez Martina Scorsese Wojciech Jerzy Has. Wśród prezentowanych tytułów znajdzie się także największy skandal filmowy Polski postkomunistycznej, Szamanka Andrzeja Żuławskiego, uwielbiana przez Koreańczyka Kim Ki-duka. Poland On Screen będzie próbą pokazania jak ekran filmowy stawał się odbiciem polskiej rzeczywistości bez względu na ograniczenia cenzury komunistycznej lub obyczajowej.
Chciałem podzielić się moją fascynacją kinem polskim z londyńską widownią – mówi autor programu i organizator Krzysztof Gierat z Krakowskiej Fundacji Filmowej. Rozumowałem jak kiniarz, który musi zainteresować widza propozycją niekoniecznie natychmiast rozpoznawalną. Stąd cykle tematyczne, które mogą zaintrygować tytułem, ale zarazem pozwalają zgromadzić w tygodniowej prezentacji całkowicie różnorodnych twórców, którzy stają w szranki, złączeni podjętym przez siebie tematem.
Przegląd zainauguruje specjalny pokaz filmu Małgorzaty Szumowskiej 33 sceny z życia oraz spotkanie z reżyserką, które odbędzie się po projekcji (14 października, 18.30, the Ritzy).
Program:
Kino Intymne. Kino po Kieślowskim. Próby podjęcia najważniejszych tematów dotykających każdego człowieka. Tu niezwykle mocny film o rozpadzie uczuć – Plac Zbawiciela w reżyserii małżeństwa Krauzów, a także poruszające zderzenie prywatności i kreacji w autotematycznym Tataraku Wajdy. Popisy operatorskie: Wojciecha Staronia nagrodzonego ostatnio w Berlinie i Pawła Edelmana, autora zdjęć do Pianisty.
- 33 sceny z życia – reż. Małgorzata Szumowska, 2008
- Plac Zbawiciela – reż. Joanna Kos-Krauze, Krzysztof Krauze, 2006
- Sztuczki – reż. Andrzej Jakimowski, 2007
- Parę osób mały czas – reż. Andrzej Barański, 2005
- Zero – reż. Paweł Borowski, 2009
- Pora umierać – reż. Dorota Kędzierzawska, 2007
- Tatarak – reż. Andrzej Wajda, 2009
Wojny polsko-polskie. Filmy zatrzymane przez cenzurę komunistyczną i oglądane pokątnie, a także te zrealizowane już w wolnym kraju i często jątrzące, bo bez znieczulenia pokazujące wady ułomności ludzkiego charakteru. Wśród nich pełna odwołań do Allena i Bułhakowa Ucieczka z kina „Wolność” Wojciecha Marczewskiego oraz głośna adaptacja kultowej powieści Wojna polsko – ruska Xawerego Żuławskiego, syna Andrzeja.
- Przypadek – reż. Krzysztof Kieślowski, 1981
- Pułkownik Kwiatkowski – reż. Kazimierz Kutz, 1995
- Przesłuchanie – reż. Ryszard Bugajski, 1982
- Wojna polsko – ruska – reż. Xawery Żuławski, 2009
- Nadzór – reż. Wiesław Saniewski, 1983
- Ucieczka z kina Wolność – reż. Wojciech Marczewski, 1990
- Matka Królów – reż. Janusz Zaorski, 1982
Gry z formą. Podejmowali je klasycy kina, poza rutynowe schematy wychodzili debiutanci. Zderzenie eksperymentu intelektualisty Krzysztofa Zanussiego w Iluminacji z nieokiełznaną wyobraźnią outsidera Piotra Szulkina w filmie Wojna światów – następne stulecie, która pozwoliła mu przewidzieć koszmar stanu wojennego. Na koniec objawienie polskiego kina lat ostatnich Rewers Borysa Lankosza ze zdjęcia Marcina Koszałki, odwołującymi się do filmów noir.
- Wszystko na sprzedaż – Andrzej Wajda, 1968
- Rewers – reż. Borys Lankosz, 2009
- Ręce do góry – Jerzy Skolimowski, 1967
- Pożegnanie jesieni – reż. Mariusz Treliński, 1990
- Trzecia część nocy – reż. Andrzej Żuławski, 1971
- Iluminacja – reż. Krzysztof Zanussi, 1972
- Wojna światów – następne stulecie – reż. Piotr Szulkin, 1981
Po-lin znaczy Polska. Wątki żydowskie to nierozłączny składnik polskiego kina. Trudno uwolnić się od poczucia straty po narodzie stanowiącym poważną część populacji, dla której ojczyzną była Polska. Skupmy się na dwóch obrazach. Jak na stopklatce próbują na zawsze zatrzymać czas, ocalić przed nadchodzącym nieuchronnie kataklizmem I Wojny Światowej (zjawiskowa Austeria klasyka Jerzego Kawalerowicza) i okropieństwem Holocaustu (dokumentalny Po-Lin operatorki Jolanty Dylewskiej).
- Austeria – reż. Jerzy Kawalerowicz, 1982
- Pianista – reż. Roman Polański, 2002
- Po-Lin. Okruchy pamięci – reż. Jolanta Dylewska, 2008
- Niekochana – reż. Janusz Nasfeter, 1965
- Jak daleko stąd, jak blisko – reż. Tadeusz Konwicki, 1971
- Ziemia obiecana – reż. Andrzej Wajda, 1974
- Korczak – reż. Andrzej Wajda, 1990
Na początku było słowo… Literatura stanowiła bazę dla polskiego kina nawet wtedy, gdy rodziła się polska szkoła filmowa, która głównie rozliczała się z czasem okupacji, a więc z rzeczywistością niezbyt odległą. Wówczas objawił się Jerzy Stefan Stawiński – guru polskich scenarzystów. Ale i mistrzowie pióra Gombrowicz, Schulz, Miłosz, Hłasko stanowili punkt odniesienia. Wajda napisał w życiu tylko jeden scenariusz! W tym kontekście zjawiskiem wyjątkowym jest Tadeusz Konwicki – i pisarz, i reżyser.
- Baza ludzi umarłych – reż. Czesław Petelski, 1958
- Dolina Issy – reż. Tadeusz Konwicki, 1982
- Sanatorium pod klepsydrą – reż. Wojciech Jerzy Has, 1973
- Gorączka – Agnieszka Holland, 1980
- Pornografia – reż. Jan Jakub Kolski, 2003
- Weiser – reż. Wojciech Marczewski, 2000
- Matka Joanna od Aniołów – reż. Jerzy Kawalerowicz, 1960
Rzeczywistość skrzeczy. Trochę mocnego kina lat ostatnich, które bez retuszy i sentymentów pokazuje świat krzywdy, zbrodni i rozpaczy. Te filmy często inspirowane są nagłówkami gazet, jak głośny Dług Krzysztofa Krauzego, czy Matka Teresa od kotów Pawła Sali, ale są wśród nich filmy pogodne i śmieszne albo groźnie śmieszne jak szalony w swej diagnozie stanu duszy inteligenta polskiego Dzień świra Marka Koterskiego, twórcy absolutnie osobnego.
- Cześć Tereska – reż. Robert Gliński, 2001
- Dom zły – reż. Wojciech Smarzowski, 2009
- Matka Teresa od kotów – reż. Paweł Sala, 2010
- Dzień świra – reż. Marek Koterski, 2002
- Dług – reż. Krzysztof Krauze, 1999
- Rezerwat – reż. Łukasz Palkowski, 2007
- Edi – reż. Piotr Trzaskalski, 2002
Miłość po polsku. Czy jest inna? Pewnie nie, ale w zależności od bohaterów, okoliczności historycznych i społecznych nabiera różnych barw. W tym zestawie znany chyba na całym świecie Krótki film o miłości Krzysztofa Kieślowskiego, spektakularne Historie miłosne jego aktora Jerzego Stuhra i szokująca Szamanka enfant terrible polskiego i francuskiego kina Andrzeja Żuławskiego.
- Kronika wypadków miłosnych – reż. Andrzej Wajda, 1985
- Krótki film o miłości – reż. Krzysztof Kieślowski, 1988
- Ogród Luizy – reż. Maciej Wojtyszko, 2007
- Szamanka – reż. Andrzej Żuławski, 1996
- Historie miłosne – reż. Jerzy Stuhr, 1997
- Jak być kochaną – reż. Wojciech Jerzy Has, 1962
- Wszystko co kocham – reż. Jacek Borcuch, 2009
Przegląd Poland On Screen został zorganizowany przez Krakowską Fundację Filmową przy współpracy z Kinem Pod Baranami w Krakowie i siecią kinową Picturehouse oraz Instytutem Polskim w Londynie i dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.
