7 października 2011 r. o godz. 18.00 w Dolnośląskim Centrum Fotografii Domek Romański we Wrocławiu odbędzie się otwarcie wystawy fotografii autorstwa Macieja Stawińskiego: Rena Mirecka – Teatr Człowieczy.
Na wystawie zaprezentowanych zostanie 30 czarno-białych fotografii poświęconych wybitnej polskiej aktorce teatralnej, teoretykowi teatru, pedagogowi i poetce – Renie Mireckiej. Ekspozycja czynna będzie do piątku 28 października 2011 r.
Rena Mirecka urodziła się w roku 1934 we Francji. Jest absolwentką wydziału aktorskiego PWST w Krakowie (1957). Wychowanica Haliny Gallowej. Od 1959 roku występowała w Teatrze 13 Rzędów i Teatrze Laboratorium Jerzego Grotowskiego w Opolu, a następnie we Wrocławiu aż do rozwiązania Teatru w roku 1984, stając się jego ikoną, filarem i najważniejszą przedstawicielką.
Do jej sukcesów zaliczyć należy wyraziste kreacje stworzone m.in. w Dziadach (1961), Kordianie (1962), Akropolis według Wyspiańskiego (1962), Księciu Niezłomnym (1965), legendarnej Apocalypsis cum figuris (1969; na zmianę z Elizabeth Albahaką).
Mirecka pełniła także obowiązki asystentki reżysera, była mistrzynią i nauczycielką plastyki ruchu, brała udział w wielu warsztatach i projektach odnoszących się na różne sposoby do rzemiosła aktorskiego i do sztuki scenicznej. W 1990 roku zamieszkała na Sardynii gdzie wraz z grupą przyjaciół założyła International Centre of Work Prema Sãyi. Na podstawie doświadczeń z Teatru Laboratorium prowadzi warsztaty parateatralne i spotkania. Współpracuje z Instytutem Jerzego Grotowskiego. W 2006 roku otrzymała nagrodę Golden Graal.
Jak pisze Marek Śnieciński o fotografiach artysty:
(…) Tworzone przez niego obrazy nie są zatem typowymi portretami aktorki zrealizowanymi w trakcie jej profesjonalnych działań, choć – patrząc na nie z innej perspektywy – całość realizacji wrocławskiego fotografa przynosi nam pewien szczególny portret postawy artystycznej i życiowej Reny Mireckiej.
Nie ma tu portretowego pozowania, wystawiania się na pokaz. Fotografie te są z jednej strony rzetelnym dokumentem pewnych rozgrywających się wydarzeń, z drugiej zaś strony są zapisem reagowania fotografa na swoisty rytm dokonujących się w jego obecności (i z jego udziałem) parateatralnych rytuałów.
Stawiński jest uczestnikiem, jest w środku, a równocześnie nie chce, by jego obecność zmieniała i naznaczała to, co się dzieje. Otoczony przez ludzi, zanurzony we wszystko, co się rozgrywa, nie narzuca się ze swoją obecnością. Jest przezroczysty. W jego fotografiach manifestuje się to specyficznym półdystansem.
Maciej Stawiński – urodzony w 1953 r. w Białymstoku. W latach 1974-1981 kształcił swoją wrażliwość twórczą pod kierunkiem Jerzego Grotowskiego, Reny Mireckiej i Ryszarda Cieślaka, a umiejętności zawodowe pod okiem wybitnych operatorów i znanych reżyserów filmowych jako dźwiękowiec (do 1980) i fotosista na planie filmowym (1980-1989). Od 1988 jest członkiem ZPAF.
W roku 1993 założył agencję fotograficzną Media Foto, zajmującą się fotografią dokumentalną i użytkową. W roku 1998 uzyskał kwalifikacje dydaktyczne. Twórczość w dziedzinie fotografii od 1979, działalność dydaktyczna od 1996. Mieszka i pracuje we Wrocławiu.
7 października 2011r., godz. 18.00 – otwarcie wystawy
Dolnośląskie Centrum Fotografii Domek Romański
Galeria Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu
pl. bpa Nankiera 8,
50-140 Wrocław
