Od listopada 2011 r. w księgarniach można znaleźć książkę Agnieszki Taborskiej Senny żywot Leonory de la Cruz z kolażami Seleny Kimball Smith.
Utrzymana w tradycji czarnego humoru, pełna zagadek oniryczna opowieść o fikcyjnej osiemnastowiecznej wizjonerce, dwieście lat później odkrytej przez francuskich surrealistów.
Wyobraźnia i ironia Agnieszki Taborskiej oraz Seleny Kimball Smith podarowały nam coś, co bynajmniej nie jest postmodernistycznym i pstromodernistycznym kampem. (…) Na apokryf Taborskiej – apokryf absolutny, w którym nie ma nic poza pracą wyobraźni i ironii – składają się dwie warstwy.
Pierwsza z nich, hagiografia, jest otwarcie apokryficzna. (…) Druga warstwa to już metaapokryf, metahagiografia. To wyższe piętro wzniesionego przez Leonorę gmachu snów, na którym zamieszkali surrealiści.
(…) To splatanie jej oniriady i pesymizmu z budową nadrealistycznej wyobraźni, z hodowlą nadrealistycznych hybryd, z nadrealistycznymi rytami, z magią i okultyzmem, z poszukiwaniem nowego mitu.
Zbigniew Mikołejko, Nowe Książki
Historię świętej Leonory, czytającej w snach przyszłość ludzkości, oraz dzieje zafascynowanych nią surrealistów ilustruje 35 barwnych kolaży w duchu Maxa Ernsta, tworzących nastrój tajemnicy i niesamowitości. Erudycyjne glosy wyjaśniają przeplatające się ze zdarzeniami fikcyjnymi aluzje do hagiografii oraz historii surrealizmu.
Senny żywot Leonory de la Cruz to wspaniała proza poetycka, która zachwyci wszystkich miłośników surrealizmu. Jedna z najbardziej niezwykłych znanych mi książek, dzięki której miałam szczęście śnić na jawie.
Mary Ann Caws, z wydania amerykańskiego
listopad 2011 r.
Wydawnictwo słowo/obraz terytoria
