9 marca 2012 roku w legnickiej Galerii Sztuki zostanie otwarta wystawa Jana Tarasina, W cieniu Awangardy.
Marcowa prezentacja w legnickiej Galerii Sztuki obejmuje niewielki, ale znakomity wybór kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie i we Wrocławiu oraz Galerii Starmach – kilkanaście obrazów z krakowskiego muzeum (kilka z nich na co dzień można oglądać w Krakowie w Galerii Sztuki Polskiej XX wieku w Sali Grupy Krakowskiej) oraz kilka ze zbiorów wrocławskich. Galeria Starmach udostępniła całą swoją kolekcję czarno-białych fotografii artysty, stanowiących kontynuację niezwykle malarskiego i wysublimowanego spojrzenia Tarasina na rzeczywistość.
Prezentację otwiera najwcześniejsza praca Tarasina znajdująca się w kolekcji Muzeum , Akt z ok. 1954 roku, w którym widać wyraźnie realistyczne, bardzo jeszcze uczniowskie potraktowanie modela. W późniejszych obrazach, np. Uczcie z 1957 czy Szyldzie z 1959 roku, uderza niemal abstrakcyjne ujęcie rzeczywistości. Twórczość lat 60. zdominowały przedmioty – ich świat zawsze interesował Tarasina.
Artysta zaczynał od realistycznego zapisu obserwowanych rzeczy, które następnie redukował, upraszczał, aż stworzył cały system znaków abstrakcyjnych. Tak powstały znaki-przedmioty, znaki-symbole, odbicia form wziętych z bezpośrednio otaczającej nas rzeczywistości, tworzące nowy kod komunikacyjny, np. w pracach z lat 70. – Zachód słońca, Kolekcja I.
Jan Tarasin (1926–2009) był wybitnym malarzem, grafikiem, fotografem, a także autorem esejów filozoficznych. W latach 1946–1951 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowniach malarstwa profesorów Zygmunta Radnickiego, Wacława Taranczewskiego i Zbigniewa Pronaszki oraz w pracowniach grafiki profesorów Andrzeja Jurkiewicza i Konrada Srzednickiego. Jako student uczestniczył w 1948 roku w 1. Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Krakowie.
Od 1962 roku był członkiem Grupy Krakowskiej. W latach 1963–1967 wykładał na Wydziale Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1967 roku związał swe życie zawodowe z Warszawą, gdzie w 1974 roku objął Samodzielną Pracownię Malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych. W 1985 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego tej uczelni, a w 1987 został wybrany jej rektorem. Zmarł 8 sierpnia 2009 roku w Warszawie.
Galeria Sztuki
pl. Katedralny 1/1
Legnica
